کاش الان دیشب بود

کاش الان دیشب بود
و ما پر از امید بودیم
و سکه ی سه میلیونی رو نمیدیدیم
دلار دست نیافتنی اشکمونو در نمیاورد
و
حقوقای یک میلیونی نادیده گرفتنی بود،
لیست کالاهایی که وارد کردنشون ممنوعه رو هزار باره با پوزخند نمیخوندیم...
کاش الان دیشب بود
و ما هنوز امید داشتیم که اینیستا و رونالدو نداریم
ولی یه رویایِ بزرگ داریم...
کاش ما هرروز و هر دقیقه مرگ آرزوهامون رو نبینیم
مرگ آرامشو
مرگ ثبات اقتصادی رو
مرگ روزهایِ روشنو...
ما نسلی هستیم که تا چشم باز کردیم
دیدیم
روزهایِ روشن دارن برامون دست تکون میدن و باهامون خدافظی میکنن.
ما نسلی هستیم که تو جوونی پیر شدیم بخاطر غصه کار،مسکن،شرایط سخت ازدواج...
نسلی که رویاهامونو با دستامون خاک کردیم چون نمیشده،چون نمیذاشتن بشه
ولی
ما هنوزمم اون ته ته ته دلمون
امید داریم
یه آدمِ راستگو
که هیچوقت از زبونش دروغ در نیومده یه روزی گفته باشه:
پایانِ شبِ سیه سپید است...