---
---
# بازی آتش — پارت ۶
## از آتلیه تا قلب تپنده
> **«بعضی وقتها برای پیدا کردن حقیقت، باید اول کمی آشوب به پا کرد.»**
---
تائههیونگ پشت پارچهها، نفسنفس میزد. صدای قدمهای مرد با کت بلند که درست کنار قفسه ایستاده بود، مثل صدای بمب در گوشش میپیچید.
مرد خم شد تا جعبه را بردارد. تائههیونگ دید که دستهای مرد با دستکش چرمی سیاه پوشیده شده. در همین لحظه، یک جرقه در مغز تائههیونگ زده شد. ترس؟ بله. اما یک حس دیگر هم بود: **خشم.**
*«چرا من باید اینجا قایم بشم؟ چرا باید از این آدم بترسم؟ من تائههیونگ هستم، نه یک موش کوچک!»* 😤
همان لحظهای که مرد داشت جعبه را برمیداشت، تائههیونگ بدون فکر کردن، مثل یک پلنگ از پشت پارچهها بیرون پرید.
**«دستت رو از روی اون بردار!»** 💥
مرد با سرعت چرخید، اما تائههیونگ که انگار از جایی که بود انرژی میگرفت، با تمام وزن خود خودش را به مرد کوبید. آنها روی زمین غلت خوردند. تائههیونگ با تمام وجودش سعی میکرد آن مرد را زمین بزند. در میان درگیری، تائههیونگ یک ضربه مشت به سمت صورت مرد زد... و...
**بوم!** 👊
---
**وسط داستان، یه لحظهی کرمریزی:** 😏
در حالی که تائههیونگ داشت با تمام قدرت به کت بلند مرد ضربه میزد، یک لحظه از خودش پرسید:
*«راستی، این کت چقدر سنگینه؟ انگار یه لایه زره تنشه! اگه بخوام با همین کت یه نفر رو بکشم، حتماً باید کلی ورزش کنم، نه؟ ولی خب، تمرین کاراته هم که بلدم... فقط باید یاد بگیرم چطوری بدون اینکه خودم بیفتم، این آدم رو بیهوش کنم!»* 🥋😂
او حتی یک لحظه فکر کرد که اگر الان برنده شود، حتماً باید برود و یک شام درست و حسابی بخورد، چون این درگیری واقعاً کالری زیادی میسوزاند.
---
اما درگیری طولانی نشد. مرد با یک حرکت سریع، دست تائههیونگ را گرفت و او را به عقب پرتاب کرد. تائههیونگ به دیوار خورد، اما قبل از اینکه بیهوش شود، دید مرد کت بلند، جعبه را برداشت و بدون اینکه حتی کلمهای حرف بزند، از در خروجی خارج شد.
تائههیونگ گیج و منگ روی زمین افتاد. سرش گیج میرفت. اما یک چیزی او را تکان داد. یک تصویر در ذهنش جرقه زد.
*«جونگکوک...»*
او به یاد آورد که وقتی صبح با هم حرف زدند، صدای جونگکوک چقدر ضعیف و لرزان بود. او نباید اینجا باشد. او نباید درگیر این بازی باشد. او باید برود و ببیند جونگکوک در چه وضعیتی است.
تائههیونگ با بدنی دردناک، از جایش بلند شد. او به جای فرار از دانشگاه، مستقیماً به سمت بیمارستان دوید. او نمیدانست آن مرد کیست، اما میدانست که اگر زودتر به جونگکوک نرسد، شاید دیگر هرگز فرصتی برای پیدا کردن حقیقت نداشته باشد.
---
**در بیمارستان...**
تائههیونگ با لباسهای پاره و صورتِ خاکآلود، وارد بخش اورژانس شد. نفسنفس میزد و چشمانش از ترس و نگرانی میدرخشید.
«جونگکوک! کجایی؟»
او به سمت اتاق شماره ۴۰۲ دوید. در را با شدت باز کرد... و با صحنهای روبرو شد که تمام وجودش را به لرزه انداخت.
---
## 🔥 پایان پارت ۶
> **تائههیونگ بالاخره رسید، اما آیا برای کمک کردن خیلی دیر شده؟** 😱
> **اون مرد کت بلند واقعاً کی بود و چرا دنبال جعبه بود؟**
> **حدس بزنید توی اتاق ۴۰۲ چه اتفاقی افتاده؟ (جواب درست رو تو پارت بعدی میگیم!)** 👇💬
> پارت ۶ اومد! 💥 تائههیونگ رفت سراغ درگیری و حالا با تمام توان داره میدوئه سمت جونگکوک... 🏃♂️💨
> **به نظرتون وقتی تائههیونگ در رو باز کرد، با چه صحنهای روبرو شد؟** 🧐
> **برید کامنتها، منتظرم!** 👇✨
---
**چطوره؟
اگر میخواهی پارت ۷ را شروع کنیم، فقط کافی است بگویی چه اتفاقی در اتاق بیمارستان میافتد!** 😉
# بازی آتش — پارت ۶
## از آتلیه تا قلب تپنده
> **«بعضی وقتها برای پیدا کردن حقیقت، باید اول کمی آشوب به پا کرد.»**
---
تائههیونگ پشت پارچهها، نفسنفس میزد. صدای قدمهای مرد با کت بلند که درست کنار قفسه ایستاده بود، مثل صدای بمب در گوشش میپیچید.
مرد خم شد تا جعبه را بردارد. تائههیونگ دید که دستهای مرد با دستکش چرمی سیاه پوشیده شده. در همین لحظه، یک جرقه در مغز تائههیونگ زده شد. ترس؟ بله. اما یک حس دیگر هم بود: **خشم.**
*«چرا من باید اینجا قایم بشم؟ چرا باید از این آدم بترسم؟ من تائههیونگ هستم، نه یک موش کوچک!»* 😤
همان لحظهای که مرد داشت جعبه را برمیداشت، تائههیونگ بدون فکر کردن، مثل یک پلنگ از پشت پارچهها بیرون پرید.
**«دستت رو از روی اون بردار!»** 💥
مرد با سرعت چرخید، اما تائههیونگ که انگار از جایی که بود انرژی میگرفت، با تمام وزن خود خودش را به مرد کوبید. آنها روی زمین غلت خوردند. تائههیونگ با تمام وجودش سعی میکرد آن مرد را زمین بزند. در میان درگیری، تائههیونگ یک ضربه مشت به سمت صورت مرد زد... و...
**بوم!** 👊
---
**وسط داستان، یه لحظهی کرمریزی:** 😏
در حالی که تائههیونگ داشت با تمام قدرت به کت بلند مرد ضربه میزد، یک لحظه از خودش پرسید:
*«راستی، این کت چقدر سنگینه؟ انگار یه لایه زره تنشه! اگه بخوام با همین کت یه نفر رو بکشم، حتماً باید کلی ورزش کنم، نه؟ ولی خب، تمرین کاراته هم که بلدم... فقط باید یاد بگیرم چطوری بدون اینکه خودم بیفتم، این آدم رو بیهوش کنم!»* 🥋😂
او حتی یک لحظه فکر کرد که اگر الان برنده شود، حتماً باید برود و یک شام درست و حسابی بخورد، چون این درگیری واقعاً کالری زیادی میسوزاند.
---
اما درگیری طولانی نشد. مرد با یک حرکت سریع، دست تائههیونگ را گرفت و او را به عقب پرتاب کرد. تائههیونگ به دیوار خورد، اما قبل از اینکه بیهوش شود، دید مرد کت بلند، جعبه را برداشت و بدون اینکه حتی کلمهای حرف بزند، از در خروجی خارج شد.
تائههیونگ گیج و منگ روی زمین افتاد. سرش گیج میرفت. اما یک چیزی او را تکان داد. یک تصویر در ذهنش جرقه زد.
*«جونگکوک...»*
او به یاد آورد که وقتی صبح با هم حرف زدند، صدای جونگکوک چقدر ضعیف و لرزان بود. او نباید اینجا باشد. او نباید درگیر این بازی باشد. او باید برود و ببیند جونگکوک در چه وضعیتی است.
تائههیونگ با بدنی دردناک، از جایش بلند شد. او به جای فرار از دانشگاه، مستقیماً به سمت بیمارستان دوید. او نمیدانست آن مرد کیست، اما میدانست که اگر زودتر به جونگکوک نرسد، شاید دیگر هرگز فرصتی برای پیدا کردن حقیقت نداشته باشد.
---
**در بیمارستان...**
تائههیونگ با لباسهای پاره و صورتِ خاکآلود، وارد بخش اورژانس شد. نفسنفس میزد و چشمانش از ترس و نگرانی میدرخشید.
«جونگکوک! کجایی؟»
او به سمت اتاق شماره ۴۰۲ دوید. در را با شدت باز کرد... و با صحنهای روبرو شد که تمام وجودش را به لرزه انداخت.
---
## 🔥 پایان پارت ۶
> **تائههیونگ بالاخره رسید، اما آیا برای کمک کردن خیلی دیر شده؟** 😱
> **اون مرد کت بلند واقعاً کی بود و چرا دنبال جعبه بود؟**
> **حدس بزنید توی اتاق ۴۰۲ چه اتفاقی افتاده؟ (جواب درست رو تو پارت بعدی میگیم!)** 👇💬
> پارت ۶ اومد! 💥 تائههیونگ رفت سراغ درگیری و حالا با تمام توان داره میدوئه سمت جونگکوک... 🏃♂️💨
> **به نظرتون وقتی تائههیونگ در رو باز کرد، با چه صحنهای روبرو شد؟** 🧐
> **برید کامنتها، منتظرم!** 👇✨
---
**چطوره؟
اگر میخواهی پارت ۷ را شروع کنیم، فقط کافی است بگویی چه اتفاقی در اتاق بیمارستان میافتد!** 😉
- ۱۱۶
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط