سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۱۶۱
با برخورد چند قندیل بزرگ با ،زمین زمین زیر پایم هم شروع به لرزیدن کرد و همزمان بارانی از خنجرهای یخی سبب شد تا بی اختیار از یکی از قدرتهای خودم استفاده کنم برای لحظه ای هوای اطرافم به شکلی نفس گیر سنگین شد و به یکباره تمام بدنم را شعله هایی از آتشی آبی رنگ در بر گرفت که زبانه هایش قندیلهایی را که به سمتم میآمدند به بخار تبدیل می کردند.
نمی دانستم تا چه مدتی قادر خواهم بود در برابر سقوط رگباری و سهمگین قندیلها مقاومت کنم. رسیدن به زمین سنگی که فضای امنی برایم ،بود با این نیروی ناخواسته که هر از گاهی ظاهر میشد به کاری آسان تبدیل شده بود وقتی وارد زمین سرخ شدم ظاهر شدن شعاع انواری که از داخل اشکال حک شده روی زمین
بیرون می آمد، سبب شد تا توجه ام به آنها جلب شود از مرکز ،زمین سکویی استوانه ای شکل به آرامی بالا می آمد که در بالای آن یک گوی در میان آتشی سرخ با درخششی شوم میدرخشید و در زیر آن با خط درشتی نوشته شده بود
اگر طالب گوی سبزی آن را در سرسرای غار خواهی یافت؛ مکانی پر از آب و موجوداتی خفته در اعماق آن گفته های پدربزرگم را به یاد آوردم. به نظر میرسید که در این مکان من تنها قادر به پیدا کردن یک گوی بودم با احتیاط دستم را جلو بردم تا گوی را بردارم زمانیکه گوی را در دست گرفتم درخشش سرخ زمین از بین رفت و همزمان قندیل بزرگی که بالای سرم قرار داشت سقوط کرد. من درست در لحظه برخورد آن با خودم با روشی متفاوت از روش اول غیب شدم.
از دفعه قبل درس گرفته بودم و اینبار با روشی بی صدا در مکانی ظاهر شدم که همه جای آن را تاریکی محض فرا گرفته بود زمانیکه ظاهر شدم دیگر خبری از شعله های آبی نبود نیرویی که مانع از نزدیک شدن قندیل ها می شد به همان صورت که به به وجود آمده بود بی اراده من از بین رفته بود حرکت تودههای کوچک سبز رنگی توجه من را به خود جلب کرد.
توده های نورانی همچون حشرات شبتاب سوسوکنان به این طرف و آن طرف میرفتند. زمانیکه یکی از آنها از کنارم رد شد نگاهم به بدن کشیده و شیری رنگش جلب شد فکر کردم احتمالاً آنها برای من خطری نخواهند داشت. این مکان تاریکتر از آن بود که به راحتی قادر به پیدا کردن زمین سنگی باشم. اطراف را به دنبال زمینی به رنگ سبز و یا مشابه آن گشتم اما جز تاریکی و سوسکهای درخشان که هر از گاهی به اینطرف و آنطرف حرکت میکردند چیز دیگری نمیدیدم سکوت سرسرای غار توسط صدای چک چک قطرات آبی که روی سطح آب می افتاد، شکسته میشد حتی جرأت حرکت کردن نداشتم سرانجام مجبور شدم طلسمی برای
روشنایی اجرا کنم.
«فالكو».
با برخورد چند قندیل بزرگ با ،زمین زمین زیر پایم هم شروع به لرزیدن کرد و همزمان بارانی از خنجرهای یخی سبب شد تا بی اختیار از یکی از قدرتهای خودم استفاده کنم برای لحظه ای هوای اطرافم به شکلی نفس گیر سنگین شد و به یکباره تمام بدنم را شعله هایی از آتشی آبی رنگ در بر گرفت که زبانه هایش قندیلهایی را که به سمتم میآمدند به بخار تبدیل می کردند.
نمی دانستم تا چه مدتی قادر خواهم بود در برابر سقوط رگباری و سهمگین قندیلها مقاومت کنم. رسیدن به زمین سنگی که فضای امنی برایم ،بود با این نیروی ناخواسته که هر از گاهی ظاهر میشد به کاری آسان تبدیل شده بود وقتی وارد زمین سرخ شدم ظاهر شدن شعاع انواری که از داخل اشکال حک شده روی زمین
بیرون می آمد، سبب شد تا توجه ام به آنها جلب شود از مرکز ،زمین سکویی استوانه ای شکل به آرامی بالا می آمد که در بالای آن یک گوی در میان آتشی سرخ با درخششی شوم میدرخشید و در زیر آن با خط درشتی نوشته شده بود
اگر طالب گوی سبزی آن را در سرسرای غار خواهی یافت؛ مکانی پر از آب و موجوداتی خفته در اعماق آن گفته های پدربزرگم را به یاد آوردم. به نظر میرسید که در این مکان من تنها قادر به پیدا کردن یک گوی بودم با احتیاط دستم را جلو بردم تا گوی را بردارم زمانیکه گوی را در دست گرفتم درخشش سرخ زمین از بین رفت و همزمان قندیل بزرگی که بالای سرم قرار داشت سقوط کرد. من درست در لحظه برخورد آن با خودم با روشی متفاوت از روش اول غیب شدم.
از دفعه قبل درس گرفته بودم و اینبار با روشی بی صدا در مکانی ظاهر شدم که همه جای آن را تاریکی محض فرا گرفته بود زمانیکه ظاهر شدم دیگر خبری از شعله های آبی نبود نیرویی که مانع از نزدیک شدن قندیل ها می شد به همان صورت که به به وجود آمده بود بی اراده من از بین رفته بود حرکت تودههای کوچک سبز رنگی توجه من را به خود جلب کرد.
توده های نورانی همچون حشرات شبتاب سوسوکنان به این طرف و آن طرف میرفتند. زمانیکه یکی از آنها از کنارم رد شد نگاهم به بدن کشیده و شیری رنگش جلب شد فکر کردم احتمالاً آنها برای من خطری نخواهند داشت. این مکان تاریکتر از آن بود که به راحتی قادر به پیدا کردن زمین سنگی باشم. اطراف را به دنبال زمینی به رنگ سبز و یا مشابه آن گشتم اما جز تاریکی و سوسکهای درخشان که هر از گاهی به اینطرف و آنطرف حرکت میکردند چیز دیگری نمیدیدم سکوت سرسرای غار توسط صدای چک چک قطرات آبی که روی سطح آب می افتاد، شکسته میشد حتی جرأت حرکت کردن نداشتم سرانجام مجبور شدم طلسمی برای
روشنایی اجرا کنم.
«فالكو».
- ۱.۷k
- ۱۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط