نجوای صبحگاهی

نجوای صبحگاهی
هفتم آبان ماه
وقتی باغچه ای می شود
دست های من
برای رویش تو
دلم بارانی می شود
و به رؤیایی سبز می رود
به سرزمین آفتاب
و دروازه های رو به نور
و گشوده می شود
دریچه ی نگاهم
تا به آن جا
که بی شادمانی ات
بهاری نیست
و دست هایی که سبز باشد
از قدوم تو
نشانی ات همین جاست
هم ریشه
دل به خدا دارم و
و نشانی ام لبخند توست
دیدگاه ها (۱)

سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل در سال 539 پیش از میلاد[ ۷ آب...

چند پارتی

نجوای صبحگاهیسیزدهم آبانمی گذرداز خیال منباغچه ای رو به آباد...

در انعکاس آفتابدریچه ی عشق گشودهشددر دلِ دختری که انگشتانش ن...

نجوای صبحگاهی چهارده آبانتسبیح اشک اشتیاق بر صورت او به وقت...

7 آبانماه روز کوروش بزرگفصل پاییز،ماه آبان،زمان رویش گل های ...

نجوای صبحگاهی پانزده آبانمی برم تو رااز سکوت و انتظار این هو...

ای درخت آشنا!شاخه های خویش راناگهان کجا جا گذاشتی؟یا به قول ...

ای درخت آشنا!شاخه های خویش راناگهان کجا جا گذاشتی؟یا به قول ...

ای درخت آشناشاخه های خویش راناگهان کجا             جا گذاشتی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط