نجوای صبحگاهی

نجوای صبحگاهی
پانزده آبان
می برم تو را
از سکوت و انتظار این هوای بامدادی
به سپیده ای که بوی زندگی می دهد
بوی بیداری ...
تمنای چشم ِ ترم
دلم
تو میهمان ِ منی و من حیران ِ تو
تو را می برم تا سبزهای مهر
و می سپارمت به دست های انسانی
به گذشت
به عبور ،
به زلال ِ دلم
که جای تو نیست گلایه ها
خدایا
غزل و ترانه ام عشق
و خانه ،
بی نفس ات ، ویران ...
دیدگاه ها (۱)

نجوای صبحگاهی چهارده آبانتسبیح اشک اشتیاق بر صورت او به وقت...

نجوای صبحگاهیپنجم آبان ماه:چه خوب است با من بودنت و بودنم در...

#حیران‌تر_از_حیران...من چیز زیادی ازت نمیخوامفقط میخوام تصور...

﷽‌🥀#آقاجانم🍂دارد سفید می شود موی سرم یابن الحسنپژمرده و خشکی...

<><><><><><><><><><>﷼ نامه ای به جهان !!گفته بودی که بیایی ت...

اى كه امواج تـوفـان تـو را مى شنــاسـند ❤اينك اى خوب! فصـل غ...

﷽‌#آقاجانم🥀من از این وضع پریشان نگرانم به خداچه کنم با دل حی...

زهرا جهانی شاعر بابلسری

مریم یوسفی نصیری نژاد

پلک هایم را روی هم می گذارم و در صدای شب گم می شوم که پرست ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط