خون و عسل

part 9
چویا با چشمای خواب آلود به فئودور نگاه کرد و سریع بلند شد
+ من تو بغلت چیکار میکردم
فئودور خندید و گفت
" خوابت برده بود منم سرشو گذاشتم روی پاهام تا راحت تر بخوابی "
چویا اهانی گفت و بعد کمی فکر گفت
+ فئودور سان دازای الانم پیش رودخونه
ست؟
فئودور اوهومی گفت و چویا از فئودور بابت خوابش تشکر کرد و به سرعت خونه رو ترک کرد و به سمت رودخونه دوید...
وقتی به رود خونه رسید دازای رو روی زمین دید و صداش کرد که سریع بلند شد و با حالت صورت مغرورش به چویا خیره شد و چویا سمتش رفت که دازای از کنارش با بی تفاوتی رد شد
_ برگرد...هوا داره تاریک میشه
+ من اومدم بهت سر بزنم
_ نیازی نیست و نبود...برگرد خونه
+ برنمیگردم
دازای و رنگ چشمای قرمزش سمتش چرخید که چویا یک قدم عقب رفت
+ د...دازای
_ گفتم برو
چویا سرشو به دو طرف تکون داد که شاهد دندون های تیز دازای بود
+ تو...حالت خوبه؟؟
سمتش دوید که دازای عقب رفت
_ برو نمیخوام بهت صدمه بزنم
چویا با ترس دکمه لباسش رو باز کرد و موهاش رو کنار زد و گردن سفید و خوش تراشش رو به نمایش گذاشت
+ درد داری مگه نه؟ بزار...منم یه کمکی بهت کنم
دازای روشو برگردوند و گفت
_ من نیازی به کمک تو ندارم
بوی خونی که انگار با عسل ترکیب شده بود به مشامش خورد و برگشت سمتش و به چشمای کمی ترسیده چویا خیره شد
+ تو جونمو نجات دادی یادت رفته؟ منم میخوام یه کاری برات کرده باشم
دازای زبونش رو روی دندون نیشش کشید و آهسته سمتش رفت و آروم گفت
_ فقط یک بار.
سرشو سمت کردنش برد و عمیق بو کشید...بوی خونش مست کننده بود برای همین بدون اینکه صبری داشته باشه دندون هاشو وارد گوشتش کرد که آخی از دهن چویا فرار کرد.
خونش رو با تشنگی میمکید و چویا هم لبخند کمرنگی رو لبش بود از اینکه دازای یک قدم بهش نزدیک شده و عجیب بود که به یه خون آشام اعتماد کرده ولی الان براش مهم نبود اون کیه حتی شده این جوری بهش نزدیک میشد
دستشو وارد موهای موج دارش کرد و از نرمی موهاش متعجب شد.
دازای آروم دندون هاشو بیرون آورد و جای دندون هاشو لیس زد که چویا تنش مور مور شد
_ چویا...خوبی؟
برای اولین بار اون چهره خودخواه و مغرورش رو کنار گذاشت و الان با چشمایی نگران بهش خیره شد
+من...من خوبم
_ دردت گرفت؟؟؟
چویا به نگرانی دازای خندید و ازش یک قدم فاصله گرفت و دکمه های لباسش رو بست
_ خیلی شیرین بود...چویا از الان تو فقط مال منی
چویا با گونه های قرمز بهش نگاه کرد و گفت
+ چ...چیی؟؟؟
_ خونت مال منه...هیچکس حق نداره از خونت بخوره فهمیدی؟
چویا خیالش راحت شد و آهی کشید و تازه متوجه شد منظورش چی بوده
+ من خونم به کسی تعلق نداره
_ به من داره...وای به حالت جای دندون های کس دیگه ای رو روی گردنت ببینم
چویا کمی ترسید و سکوت کرد
_ حالا برگرد
دوباره به حالت قبلش برگشت و چویا اخم کیوتی کرد
+ نمیخوام...هر جا بری باهات میام
_ دارم برمیگردم سر ماموریتم...کجا میخوای بیای؟
+ عیبی نداره باهات میام
دازای خنده کوتاهی کرد و گفت
_ برو خونه دو روز دیگه میام
+ نمیخوام
دازای آهی کشید و گفت
_ یا میری یا جور دیگه برخورد کنم...هوا داره تاریک میشه هر چه زودتر برو
چویا آخر تسلیم شد و بی هیچ حرفی رفت و دازای رفتنش رو تماشا کرد
_ ازم فاصله بگیر تا حد ممکن چویا...
__________________________________________________
ادامه دارد...