تو چه دانی که پس هر نگه ساده من

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من
چه جنونی چه نیازی چه غمی است...
یا نگاه تو ،که پر از عصمت راز
بر من افتد چه عذاب و ستمی است
دردم این نیست ولی ...
دردم این است که من بی تو دگر
از جهان دورم و بی خویشتنم ...
تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم...