my little monster26

دیگه حرفی نزدم. دو دقیقه‌ای گذشت تا سفارش‌هامون رسید. بلافاصله لیوان رو برداشتم و یک نفس بالا کشیدم. طعمش تلخ بود، صورتم رو به‌زور از توی هم رفتن نگه داشتم.
بعد که حالم جا اومد، بقیه‌ی لیوان رو هم خوردم. یکی‌یکی لیوان‌ها رو برداشتم... تا رسیدم به آخرین لیوان، که تهیونگ برداشت و خودش خورد.
با لحن عصبی ولی بامزه‌ای گفتم:
– گدا! برو برای خودت بخر، اون مال من بود!
خندید، اما خیلی زود دوباره برگشت به حالت سرد و جدیش.
لیوان رو روی میز گذاشت و گفت:
– همیشه انقدر می‌نوشی؟
فکر کردم:
– همیشه؟ شاید. فقط وقتایی که لازمه.
با یه حالت خاصی گفت:
– یعنی وقتی یک سک....

خدایاااا،گفتم:
– روانی منحرف! با تو که نمی‌شه یه کلمه حرف زد.

با خونسردی ادامه داد:
– ولی قبول کن... این بار اولت نیست.

بهش زل زدم و گفتم:
– شماها فقط چیزی رو باور می‌کنین که دوست دارین. فرقی نداره من چی بگم، نظرت عوض نمی‌شه.

سکوت کوتاهی کرد و نگام کرد. بعد گفتم:
– هرجور دوست داری فکر کن، مافیا!

صاحب بار باقی سفارش‌هامو آورد. پول نقد گذاشتم، بلند شدم، حتی پول تهیونگ رو هم حساب کردم.
قیافه‌ش از عصبانیت قرمز شد و گفت:
– چه غلطی می‌کنی؟
هیچی.
– چرا مال منو حساب کردی؟
نمی‌دونم.

دسته‌ای پول از جیبش درآورد وبه صاحب بار داد. مرده از خوشحالی بال درآورد.
قبل از اینکه چیزی بگم، از اونجا رفت... چرا این کارو کرد؟
و من... چرا اصلاً پولش رو حساب کردم؟!

اهمیتی ندادم و برگشتم سمت میزمون. مارکو سریع خودشو کنار کشید تا من بشینم، ولی با بی‌میلی نگاش کردم و ترجیح دادم جای قبلیمو انتخاب کنم، با فاصله‌ای بیشتر.

یه قلپ از نوشیدنیم خوردم که بانی، با کلی وول خوردن، به سمت میز اومد و گفت:
– وای پاهام شکست! دی‌جی فوق‌العاده‌ست!
با خنده گفتم:
– از طرز راه رفتنت دقیقاً نمی‌فهمم کدوم کارش رو می‌گی!

اومد فحش بده به کسی که اینو گفته، ولی وقتی فهمید منم، جیغ کشید:
– وایـــــییییی هانیجووووو تو... توووووو!
گفتم:
– آرههههه منممممم! دلم برات تنگ شده بوددد!

با ذوق پرید بغلم، منم بغلش کردم و گفتم:
– لهم کردی دختر!
دستمو کشید و گفت:
– زود باش بریم برقصیممم!
گفتم:
– نه... حوصلـ...
نذاشت حرفمو تموم کنم، منو کشوند وسط پیست رقص.