تو قانون منی پارت ۱
تو قانون منی پارت ۱
شخصیت‌ها:
* کوک: رئیس مخفی یکی از خطرناک‌ترین باندهای مافیا، مغرور، سرد، غیرتی و به‌شدت جذاب. در دانشگاه خودش را یک دانشجوی معمولی نشان می‌دهد.
* ات: دختری مغرور، زبون‌دراز، شیطون و کله‌شق که از هیچ‌کس نمی‌ترسد و اصلاً حوصله پسرهای مغرور را ندارد.
قسمت اول: برخورد لعنتی
ساعت ۸ صبح، دانشگاه سئول.
ات با عجله وارد راهرو شد و زیر لب غر زد:
«لعنتی! باز دیرم شد!»
همین که پیچید، محکم به سینه‌ی یک نفر برخورد کرد.
تمام قهوه‌اش روی پیراهن مشکی پسر ریخت.
ات سرش را بالا آورد.
پسری قدبلند با موهای مشکی، تتوهای ظریف روی دست و نگاهی یخی روبه‌رویش ایستاده بود.
کوک با صدای آرومی گفت:
«کوری؟»
ات ابروهاش رو بالا انداخت.
«نه، ولی ظاهراً تو زیادی گنده‌ای که آدم بتونه نبینتت!»
دوست کوک که کنارشان ایستاده بود، از تعجب خشکش زد.
هیچ‌کس تا حالا این‌طوری با جونگکوک حرف نزده بود.
کوک کمی خم شد و توی چشم‌های ات خیره شد.
«می‌دونی با کی حرف می‌زنی؟»
ات لبخند کجی زد.
«آره، با یه پسر بی‌ادب که پیراهنش لک شده. حالا برو کنار، کلاس دارم.»
و از کنارش رد شد.
کوک برای چند ثانیه به رفتنش خیره موند.
دوستش آروم گفت:
«هیونگ... می‌دونی این دختره کیه؟»
کوک نگاهش رو از ات گرفت.
«مهم نیست.»
دوستش خندید.
«فکر کنم اولین کسیه که جرئت کرده بهت بگه بی‌ادب.»
کوک لبخند محوی زد.
«اسمش رو پیدا کن.»
چند ساعت بعد، کلاس دانشگاه
استاد وارد شد و گفت:
«دانشجوها، امروز یک نفر به کلاس‌مون اضافه شده.»
ات سرش رو از روی دفترش بلند کرد.
و با دیدن پسر تازه‌وارد، چشماش گرد شد.
همون پسر لعنتی!
استاد گفت:
«جونگکوک، برو کنار خانم ات بشین.»
کوک با لبخند شیطنت‌آمیزی به سمت ات اومد و روی صندلی کنارش نشست.
آروم کنار گوشش گفت:
«سلام، دختر قهوه‌ای.»
ات دندون‌هاش رو روی هم فشار داد.
«خفه شو.»
کوک خندید.
«چه زبون تیزی داری، کوچولو.»
ات برگشت و با اخم نگاهش کرد.
«یه بار دیگه بهم بگی کوچولو، همین قهوه رو می‌ریزم توی حلقت.»
کوک به لبخند افتاد.
«جالبه... فکر کنم قراره خیلی با هم خوش بگذرونیم.»
اما ات هنوز نمی‌دونست پسری که کنارش نشسته، خطرناک‌ترین مردی‌ـه که می‌تونه وارد زندگیش بشه...
شخصیت‌ها:
* کوک: رئیس مخفی یکی از خطرناک‌ترین باندهای مافیا، مغرور، سرد، غیرتی و به‌شدت جذاب. در دانشگاه خودش را یک دانشجوی معمولی نشان می‌دهد.
* ات: دختری مغرور، زبون‌دراز، شیطون و کله‌شق که از هیچ‌کس نمی‌ترسد و اصلاً حوصله پسرهای مغرور را ندارد.
قسمت اول: برخورد لعنتی
ساعت ۸ صبح، دانشگاه سئول.
ات با عجله وارد راهرو شد و زیر لب غر زد:
«لعنتی! باز دیرم شد!»
همین که پیچید، محکم به سینه‌ی یک نفر برخورد کرد.
تمام قهوه‌اش روی پیراهن مشکی پسر ریخت.
ات سرش را بالا آورد.
پسری قدبلند با موهای مشکی، تتوهای ظریف روی دست و نگاهی یخی روبه‌رویش ایستاده بود.
کوک با صدای آرومی گفت:
«کوری؟»
ات ابروهاش رو بالا انداخت.
«نه، ولی ظاهراً تو زیادی گنده‌ای که آدم بتونه نبینتت!»
دوست کوک که کنارشان ایستاده بود، از تعجب خشکش زد.
هیچ‌کس تا حالا این‌طوری با جونگکوک حرف نزده بود.
کوک کمی خم شد و توی چشم‌های ات خیره شد.
«می‌دونی با کی حرف می‌زنی؟»
ات لبخند کجی زد.
«آره، با یه پسر بی‌ادب که پیراهنش لک شده. حالا برو کنار، کلاس دارم.»
و از کنارش رد شد.
کوک برای چند ثانیه به رفتنش خیره موند.
دوستش آروم گفت:
«هیونگ... می‌دونی این دختره کیه؟»
کوک نگاهش رو از ات گرفت.
«مهم نیست.»
دوستش خندید.
«فکر کنم اولین کسیه که جرئت کرده بهت بگه بی‌ادب.»
کوک لبخند محوی زد.
«اسمش رو پیدا کن.»
چند ساعت بعد، کلاس دانشگاه
استاد وارد شد و گفت:
«دانشجوها، امروز یک نفر به کلاس‌مون اضافه شده.»
ات سرش رو از روی دفترش بلند کرد.
و با دیدن پسر تازه‌وارد، چشماش گرد شد.
همون پسر لعنتی!
استاد گفت:
«جونگکوک، برو کنار خانم ات بشین.»
کوک با لبخند شیطنت‌آمیزی به سمت ات اومد و روی صندلی کنارش نشست.
آروم کنار گوشش گفت:
«سلام، دختر قهوه‌ای.»
ات دندون‌هاش رو روی هم فشار داد.
«خفه شو.»
کوک خندید.
«چه زبون تیزی داری، کوچولو.»
ات برگشت و با اخم نگاهش کرد.
«یه بار دیگه بهم بگی کوچولو، همین قهوه رو می‌ریزم توی حلقت.»
کوک به لبخند افتاد.
«جالبه... فکر کنم قراره خیلی با هم خوش بگذرونیم.»
اما ات هنوز نمی‌دونست پسری که کنارش نشسته، خطرناک‌ترین مردی‌ـه که می‌تونه وارد زندگیش بشه...
- ۸۹
- ۲۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
