پارت3
🥀 شیطان من
پارت ۳ | حسادت یک شیطان
ساعت ۹ صبح – شرکت میرا
دو هی وارد شرکت شد. هنوز ذهنش درگیر تماس دیشب بود. وقتی وارد آسانسور شد، صدای آشنایی شنید.
گو وون: صبح بخیر، خانم رئیس!
دو هی بدون اینکه نگاهش کند گفت:
دو هی: تو اینجا چی کار می‌کنی؟
گو وون: اومدم مطمئن بشم هنوز زنده‌ای!
دو هی: واقعاً نمی‌تونی یک روز دست از سر من برداری؟
گو وون: نه، ظاهراً نمی‌تونم!
در همین لحظه در آسانسور باز شد. مرد جوانی با لبخند به طرف دو هی آمد.
مرد جوان: خانم دو! بالاخره دیدمتون. منتظرتون بودم.
دو هی لبخند زد.
دو هی: آقای کانگ! چه اتفاق خوبی!
گو وون نگاه سردی به مرد انداخت.
گو وون: شما؟
مرد جوان: کانگ مین جه هستم. دوست قدیمی خانم دو.
گو وون دستش را جلو برد و با بی‌میلی دست داد.
گو وون: جونگ گو وون.
مین جه رو به دو هی کرد.
مین جه: می‌تونیم امشب شام بخوریم؟ کلی حرف برای گفتن داریم.
دو هی: حتماً!
گو وون ناگهان گفت:
گو وون: امشب وقت نداره.
دو هی با تعجب برگشت.
دو هی: ببخشید؟ خودم می‌تونم تصمیم بگیرم!
گو وون: البته. فقط خواستم یادآوری کنم که قرار مهمی داریم.
مین جه با لبخند گفت:
مین جه: پس یه وقت دیگه می‌بینمت.
وقتی مین جه دور شد، دو هی دست‌به‌سینه جلوی گو وون ایستاد.
دو هی: تو دقیقاً چه مشکلی داری؟
گو وون: هیچ مشکلی ندارم.
دو هی: پس چرا اجازه نمی‌دی با دوستام ملاقات کنم؟
گو وون کمی مکث کرد.
گو وون: چون بهش اعتماد ندارم.
دو هی خندید.
دو هی: نکنه حسودیت شده؟
گو وون با تمسخر نگاهش کرد.
گو وون: من؟ حسودی؟ من شیطانم، خانم دو. احساسات برای آدم‌هاست!
اما وقتی دو هی از کنارش رد شد، لبخندش محو شد.
برای اولین بار، فکر اینکه دو هی ممکن است کنار مرد دیگری خوشحال باشد، آزارش می‌داد...
پایان پارت ۳ 🥀
ادامه دارد...
پارت ۳ | حسادت یک شیطان
ساعت ۹ صبح – شرکت میرا
دو هی وارد شرکت شد. هنوز ذهنش درگیر تماس دیشب بود. وقتی وارد آسانسور شد، صدای آشنایی شنید.
گو وون: صبح بخیر، خانم رئیس!
دو هی بدون اینکه نگاهش کند گفت:
دو هی: تو اینجا چی کار می‌کنی؟
گو وون: اومدم مطمئن بشم هنوز زنده‌ای!
دو هی: واقعاً نمی‌تونی یک روز دست از سر من برداری؟
گو وون: نه، ظاهراً نمی‌تونم!
در همین لحظه در آسانسور باز شد. مرد جوانی با لبخند به طرف دو هی آمد.
مرد جوان: خانم دو! بالاخره دیدمتون. منتظرتون بودم.
دو هی لبخند زد.
دو هی: آقای کانگ! چه اتفاق خوبی!
گو وون نگاه سردی به مرد انداخت.
گو وون: شما؟
مرد جوان: کانگ مین جه هستم. دوست قدیمی خانم دو.
گو وون دستش را جلو برد و با بی‌میلی دست داد.
گو وون: جونگ گو وون.
مین جه رو به دو هی کرد.
مین جه: می‌تونیم امشب شام بخوریم؟ کلی حرف برای گفتن داریم.
دو هی: حتماً!
گو وون ناگهان گفت:
گو وون: امشب وقت نداره.
دو هی با تعجب برگشت.
دو هی: ببخشید؟ خودم می‌تونم تصمیم بگیرم!
گو وون: البته. فقط خواستم یادآوری کنم که قرار مهمی داریم.
مین جه با لبخند گفت:
مین جه: پس یه وقت دیگه می‌بینمت.
وقتی مین جه دور شد، دو هی دست‌به‌سینه جلوی گو وون ایستاد.
دو هی: تو دقیقاً چه مشکلی داری؟
گو وون: هیچ مشکلی ندارم.
دو هی: پس چرا اجازه نمی‌دی با دوستام ملاقات کنم؟
گو وون کمی مکث کرد.
گو وون: چون بهش اعتماد ندارم.
دو هی خندید.
دو هی: نکنه حسودیت شده؟
گو وون با تمسخر نگاهش کرد.
گو وون: من؟ حسودی؟ من شیطانم، خانم دو. احساسات برای آدم‌هاست!
اما وقتی دو هی از کنارش رد شد، لبخندش محو شد.
برای اولین بار، فکر اینکه دو هی ممکن است کنار مرد دیگری خوشحال باشد، آزارش می‌داد...
پایان پارت ۳ 🥀
ادامه دارد...
- ۸۶
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
