{ blue side } part 10
جونگ کوک pov
با رسیدن روز تولدم خیلی شاد و خوشحال بلند شدم و حمام رفتم ، دوش مفصلی گرفتم و لباس هامو که شامل یه شلوار نیم بگ و پوشیدم موهامو درست کردم و لیپ گلاس همرنگ لبم زدم
خیلی زیاد ذوق داشتم و خیلی منتظر مارک شدنم توسط تهیونگ بودم اما قبل از رفتن به سمت خونه‌ی ته باید یه سر میرفتم کافه تا گوشیمو بردارم چون دیشب جامونده بود و ته گفت الان خطرناکه بخوام تو خیابونای شلوغ سئول برم بیارمش پس سمت کافه رفتم و در رو باز کردم و یکم نشستم سر میز تا نفسم بیاد بالا و حالم بد نشه
گوشیم رو از پشت کانتر برداشتم و رفتم بیرون ، برگشتم در رو پشتم ببندم و یه چیز تیز پشتم حس کردم
ناشناس《جیکت در نیاد...برو داخل》
برگشتیم توی کافه اون حس تیزی رو بیشتر روی پهلوم احساس کردم
"چ..چی از جونم میخوای؟ "
ناشناس 《با تو کاری ندارم ، اون جفت لعنتیت زیادی داره حرصم میده بهت میگم چیکار کنی و اگه انجام دادی از جونت میگذرم ولی وای به حالت اگه انجام ندی》
"اون چاقو رو بردار باشه ؟"
وقتی داشتیم حرف میزدیم یکم عقب رفتم و به تهیونگ زنگ زدم چون من پشت کانتر بودم و اون جلو ب دست من دید نداشت نمیتونستم حرف بزنم امیدوارم بشنوه و بیاد اینجا
تهیونگ ویو
داشتم گوشی و سوئیچم رو برمی‌داشتم که زودتر برم خونه و با دیدن اسم عزیزدلم گوشیو کنار گوشم گذاشتم ولی با جواب ندادنش فکر کردم دستش خورده خواستم قطع کنم که...
ناشناس《یا گم میشی اون سند انبار هارو از توی کمدش برام میاری یا ازت به عنوان طعمه استفاده میکنم که خودش اونارو بیاره ، راه دوم یکم ترسناکه ۰پوزخند۰ 》
"م..من نمیتونم "
با سرعت زیادی از شرکت دویدم بیرون ولی وقتی که رسیدم گوشیش روی زمین افتاده بود و شکسته بود و خودشم به زور توی ماشین گذاشتن
نه نه نه نه نه اون استرس بگیره اذیت میشه حتی نمیتونه خودش دفاع کنه...به چه جرئتی فقط به چه جرئتی بهش دست میزدن ؟
هیچکس وجودشو نداشت که حتی بخواد به عنوان نقطه ضعف من ازش استفاد کنه برعکس...اسم من باعث محافظت ازش شده بود و کسی که بهش قصد داره که آسیب بزنه یا خبر نداره که من کیم تهیونگم یا برنامه که جونگ کوک کیه و خدا کنه که از طرف پدرش نباشه ، منطقی نیست که من روز تولد پسرم بخوام اون حرومزاده رو مجازات کنم
سلام دخترا
بیاید بریم اهل همدان
فرزند ایران و جان فدای میهن ، جاوید نام امیر حسین بیاتی سی ساله دوازده دی ماه هزار و چهارصد و چهار
به امیر کافئین معروف بود . به تازگی عقد کرده بود و به دست نیروهای حکومتی و بی شرف کشته شد
خوب بخوابی پسری ، یادش توی قلبمون بمونه واقعا 🖤🖤
با رسیدن روز تولدم خیلی شاد و خوشحال بلند شدم و حمام رفتم ، دوش مفصلی گرفتم و لباس هامو که شامل یه شلوار نیم بگ و پوشیدم موهامو درست کردم و لیپ گلاس همرنگ لبم زدم
خیلی زیاد ذوق داشتم و خیلی منتظر مارک شدنم توسط تهیونگ بودم اما قبل از رفتن به سمت خونه‌ی ته باید یه سر میرفتم کافه تا گوشیمو بردارم چون دیشب جامونده بود و ته گفت الان خطرناکه بخوام تو خیابونای شلوغ سئول برم بیارمش پس سمت کافه رفتم و در رو باز کردم و یکم نشستم سر میز تا نفسم بیاد بالا و حالم بد نشه
گوشیم رو از پشت کانتر برداشتم و رفتم بیرون ، برگشتم در رو پشتم ببندم و یه چیز تیز پشتم حس کردم
ناشناس《جیکت در نیاد...برو داخل》
برگشتیم توی کافه اون حس تیزی رو بیشتر روی پهلوم احساس کردم
"چ..چی از جونم میخوای؟ "
ناشناس 《با تو کاری ندارم ، اون جفت لعنتیت زیادی داره حرصم میده بهت میگم چیکار کنی و اگه انجام دادی از جونت میگذرم ولی وای به حالت اگه انجام ندی》
"اون چاقو رو بردار باشه ؟"
وقتی داشتیم حرف میزدیم یکم عقب رفتم و به تهیونگ زنگ زدم چون من پشت کانتر بودم و اون جلو ب دست من دید نداشت نمیتونستم حرف بزنم امیدوارم بشنوه و بیاد اینجا
تهیونگ ویو
داشتم گوشی و سوئیچم رو برمی‌داشتم که زودتر برم خونه و با دیدن اسم عزیزدلم گوشیو کنار گوشم گذاشتم ولی با جواب ندادنش فکر کردم دستش خورده خواستم قطع کنم که...
ناشناس《یا گم میشی اون سند انبار هارو از توی کمدش برام میاری یا ازت به عنوان طعمه استفاده میکنم که خودش اونارو بیاره ، راه دوم یکم ترسناکه ۰پوزخند۰ 》
"م..من نمیتونم "
با سرعت زیادی از شرکت دویدم بیرون ولی وقتی که رسیدم گوشیش روی زمین افتاده بود و شکسته بود و خودشم به زور توی ماشین گذاشتن
نه نه نه نه نه اون استرس بگیره اذیت میشه حتی نمیتونه خودش دفاع کنه...به چه جرئتی فقط به چه جرئتی بهش دست میزدن ؟
هیچکس وجودشو نداشت که حتی بخواد به عنوان نقطه ضعف من ازش استفاد کنه برعکس...اسم من باعث محافظت ازش شده بود و کسی که بهش قصد داره که آسیب بزنه یا خبر نداره که من کیم تهیونگم یا برنامه که جونگ کوک کیه و خدا کنه که از طرف پدرش نباشه ، منطقی نیست که من روز تولد پسرم بخوام اون حرومزاده رو مجازات کنم
سلام دخترا
بیاید بریم اهل همدان
فرزند ایران و جان فدای میهن ، جاوید نام امیر حسین بیاتی سی ساله دوازده دی ماه هزار و چهارصد و چهار
به امیر کافئین معروف بود . به تازگی عقد کرده بود و به دست نیروهای حکومتی و بی شرف کشته شد
خوب بخوابی پسری ، یادش توی قلبمون بمونه واقعا 🖤🖤
- ۳.۰k
- ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
