دست مرا بگیر

دست مرا بگیر
کہ بـاغ نگاه تو
چندان شکوفہ ریخت
کہ هوش از سرم ربود

من جاودانیم
کہ پرستوے بوسہ ات
بر روے من
درے ز بہشت خدا گشود

اما چہ مےکنے
دل را کہ در بہشت خدا هم
غریب بود
💔