دیریست دلم گرفته باران

دیریست دلم گرفته باران


اشکم که ز غم سر شسته باران


چندیست " اسیر دست اویم "


بر لوح دلم نوشته باران !


باران ! دل من چو راز دارد ،


از او طلب نیاز دارد ،


آن ماه سفر کرده ی دیروز ،


مرغیست خموش و ناز دارد ،


باران به دلم غمی نشسته


من بال و پرم . ولی شکسته !


باران مه من چه حال دارد ؟؟؟


این دل ز تو هم سوال دارد !


باران برمن ببار باران


از او خبری بیار باران


آه ای دل ناصبور ، صبری


آرام بمان ، قرار قدری . . .