حال خیلی هایمان خـوب نیـسـت.

حال خیلی هایمان خـوب نیـسـت.
از وَقتی که شـروع کردیم به قربانَت برَوم های تایپی .
بـه دوستت دارم های اس ام اسـی ،به عاشِـقتم فیس بوکی ، وایـبری ،لاینی ، بد شده ایم.
از وَقتی هر کـدام از کانتکت های لیـستمان چـیزی فرستادو قـَلب های سُرخ را روانـه تِکست کردیم،فَرقـی هم نمیکرد که باشند،
دیگر کلمات دم دستی ترین تـرفَندمان شٌدند ، کَلماتی که مُـقدَسَند،کـه معـجزه میـکنند، اُفـتادند زیر دست و پـا . فرقی برایـمان نَـداشت که چه کسی باشَد، از چـه جنسیـتی باشـَد .
فقط این که بـاشد و دمی بگذرد و برایمان کِفایَت میکرد، بد شده ایم.
از وقتی لبخند زدیم و بوسیدیم و نوازش کردیم وآنسوی ماجرا پیچـیدیمو پیچاندیم و بـه زرنگی خودمان آفرین گفتیم . حال خیلی هایمان خوب نیست .
این روزها عادت کرده ایم مرگ خیـلی چیزها را جشن بِـگیریم...