فصل شصت و سوم: آرزویی زیر نور ماه

فصل شصت و سوم: آرزویی زیر نور ماه

ملیسا همچنان به ماه نگاه می‌کرد. نسیم خنکی می‌وزید و لباس گرمی که کایزن روی شانه‌هایش انداخته بود، جلوی سرد شدنش را می‌گرفت.
چند دقیقه گذشت تا اینکه ملیسا آرام پرسید:
ـ کایزن؟

ـ بله؟

ـ تو تا حالا آرزو کردی یه نفر رو هیچ‌وقت از دست ندی؟

کایزن به او نگاه کرد.
ـ چرا اینو می‌پرسی؟

ملیسا شانه‌هایش را کمی بالا انداخت.
ـ نمی‌دونم... امروز وقتی توی آب بودم، حتی نمی‌تونستم درست فکر کنم. فقط می‌خواستم دوباره نفس بکشم. ولی وقتی بیدار شدم و دیدم همه کنارم هستن، یه حس عجیبی داشتم.

ـ چه حسی؟

ملیسا انگشتانش را روی لباسش جمع کرد.
ـ ترسیدم. نه از اینکه دوباره اتفاقی برام بیفته... از اینکه شاید دیگه نتونم آدم‌هایی رو ببینم که برام مهمن.

کایزن چیزی نگفت.

ملیسا لبخند کم‌رنگی زد.
ـ مسخره‌ست، نه؟ من همیشه می‌گفتم به محبت فامیلم احتیاجی ندارم، ولی وقتی فکر کردم شاید دیگه هیچ‌وقت نبینمشون...

صدایش آرام‌تر شد.
ـ باز هم دلم می‌خواست یه بار دیگه ببینمشون.

کایزن کنار صندلی او نشست.
ـ مسخره نیست.

ملیسا به صورتش نگاه کرد.
ـ واقعاً؟

ـ تو می‌تونی از رفتار کسی ناراحت باشی و بااین‌حال هنوز دوستش داشته باشی. این دو تا با هم تناقض ندارن.

ملیسا مدتی ساکت ماند.
ـ پس چرا وقتی ازشون فاصله می‌گیرم، احساس گناه می‌کنم؟

ـ چون مدت زیادی تلاش کردی رضایتشون رو به دست بیاری. عادت کردن به اینکه خودت رو در اولویت بذاری، زمان می‌بره.

ملیسا به ماه خیره شد.
ـ تو همیشه این‌قدر خوب حرف می‌زنی؟

کایزن نگاهش کرد.
ـ نه.

ـ پس چرا الان؟

ـ چون این دفعه سؤال خوبی پرسیدی.

ملیسا خندید.
ـ واقعاً نمی‌تونی یه بار بدون جواب عجیب حرف بزنی؟

ـ می‌تونم.

ـ پس چرا نمی‌زنی؟

ـ چون الان حوصله ندارم.

ملیسا با خنده سرش را تکان داد.
ـ غیرقابل‌تحملی!

کایزن لبخند کوچکی زد.
ـ این رو قبلاً هم شنیدم.

مدتی بعد، ملیسا متوجه شد کایزن ساکت‌تر از قبل شده است.
ـ تو چی؟ هیچ‌وقت از دست دادن کسی ترسونده‌ات؟

کایزن نگاهش را از آسمان گرفت.
این بار برخلاف همیشه، فوراً جواب نداد.
ـ آره.

ملیسا منتظر ماند، اما او ادامه نداد.
ـ نمی‌خوای بگی کی؟

ـ شاید یه روزی بگم.

ملیسا سر تکان داد.
ـ باشه. مجبور نیستی.

کایزن نگاه کوتاهی به او انداخت. انگار انتظار داشت اصرار کند، اما ملیسا سؤال دیگری نپرسید.
بعد از چند لحظه، خودش گفت:
ـ امروز وقتی دیدم توی آب بی‌حرکت شدی، نمی‌دونستم باید چی کار کنم.

ملیسا آرام به او نگاه کرد.
ـ ولی نجاتم دادی.

ـ نمی‌دونستم می‌تونم یا نه.

صدایش همچنان آرام بود، اما این بار چیزی در آن وجود داشت که ملیسا قبلاً نشنیده بود.
ـ فقط می‌دونستم نمی‌تونم همون‌جا وایستم و تماشا کنم.
ملیسا دستش را روی دست کایزن گذاشت.
ـ کایزن...

او سرش را بلند کرد.
ـ ممنون که نترسیدی و اومدی دنبالم.

کایزن به دست ملیسا نگاه کرد.
ـ ترسیده بودم.

ملیسا با تعجب پرسید:
ـ پس چرا گفتی نمی‌تونستی وایستی؟

ـ چون ترسیدن دلیل نمی‌شه کاری نکنی.

ملیسا چیزی نگفت.
بعد انگشتانش را کمی دور دست او بست.
ـ فکر کنم این یکی از بهترین چیزهاییه که تا حالا بهم گفتی.
کایزن به آسمان نگاه کرد.
ـ پس سعی کن فراموشش نکنی.

***

چند دقیقه بعد، ملیسا خمیازه‌ای کشید.
کایزن فوراً از جایش بلند شد.
ـ باید برگردیم.
ملیسا با اعتراض گفت:
ـ هنوز یکم دیگه می‌خوام بمونم!

ـ دکتر گفته باید استراحت کنی.

ـ فقط پنج دقیقه!

ـ نه.

ـ سه دقیقه؟

ـ ملیسا.

ـ باشه، باشه! فهمیدم!

کایزن صندلی را به حرکت درآورد.
ملیسا درحالی‌که لبخند می‌زد، سرش را به پشتی صندلی تکیه داد.
وقتی به اتاق رسیدند، کایزن کمکش کرد راحت روی تخت دراز بکشد و لباس گرمش را از روی شانه‌هایش برداشت.
ملیسا قبل از اینکه او دوباره روی صندلی بنشیند، صدایش زد.
ـ کایزن؟

ـ بله؟

ـ دفعه‌ی بعد هم منو یه جایی می‌بری؟

کایزن مکث کوتاهی کرد.
ـ اگه خوب بشی.

ملیسا لبخند زد.
ـ پس قول می‌دم زود خوب بشم.

کایزن پتو را تا روی شانه‌هایش بالا کشید.
ـ لازم نیست برای من قول بدی. فقط مراقب خودت باش.

ملیسا آرام چشم‌هایش را بست.
ـ شب بخیر، کایزن.

ـ شب بخیر، ملیسا.

چند دقیقه بعد، نفس‌های ملیسا آرام و منظم شد.
کایزن به او نگاه کرد و بعد چشمش به پنجره افتاد؛ همان پنجره‌ای که ماه از پشت آن دیده می‌شد.
گوشی‌اش لرزید.
پیامی از سوتا بود:
«بالاخره ملیسا خوابید؟»

کایزن جواب داد:
«آره.»

سوتا فوراً نوشت:
«خودت چی؟ تو هم می‌خوابی یا قراره تا صبح نگهبانی بدی؟»

کایزن نگاهی به ملیسا انداخت و نوشت:
«بعداً.»

پاسخ سوتا بلافاصله رسید:
«می‌دونستم! فقط یه سؤال دارم... از کی تا حالا این‌قدر مراقب یکی می‌شی؟»

کایزن چند ثانیه به صفحه نگاه کرد اما بعد گوشی رو خاموش کرد و کنار گذاشت.
دیدگاه ها (۰)

چند پارتی

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_60فصل بیست‌وهفت...

| **تک‌پارتی | آخرین شب قبل از رفتن** || ---------- | ------...

چند پارتی بازیچه

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_52فصل بیست‌وسوم...

🌷 𝐅𝐋𝐎𝐖𝐄𝐑𝐒ραят 7 | کم‌کمچند روز دیگر گذشت.ا/ت هنوز اگر کسی از...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط