آینه جادویی
پارت ۱۴
پرش زمانی به شب
اکوتاگاوا بعد از چند ساعت فکر کردن بلخره به یه نتیجه ای رسید
رفت سمت اتاق چویا و در زد و چویا درو باز کرد
چویا: بلخره سر عقل اومدی
اکوتاگاوا: دنبالم بیا
اکوتاگاوا راه افتاد و چویا هم دنبالش رفت
رسیدن به اتاق اکوتاگاوا و رفت تو اتسوشی و کیوکا رو دید
اکوتاگاوا: بیا بشین
رفت نشست کنار کیوکا
اکوتاگاوا: چویا تو زمانی که به اینجا اومدی کجا تلپورت شدی
چویا: خب تا جایی که یادم میاد کنار یه درست گیلاس
اکوتاگاوا: خب ما هم کنار همون درخت تلپورت شدیم این میدونی یعنی چی
چویا: یعنی چی
اکوتاگاوا: یعنی جفت آینه ممکنه همون جا باش
اتسوشی: یعنی ممکنه همون اطراف باشه
اکوتاگاوا:اره
اتسوشی: خب باید بریم ببینیم
چویا: الان خطرناکه
کیوکا: راست میگه فردا صبح میریم میبینیم
پرش زمانی به صبح
کنار درخت گیلاس
چویا: من دقیقا همینجا تلپورت شدم
اتسوشی: ماهم همینجا تلپورت شدیم
کیوکا: پس یعنی ممکنه همین اطراف باشه
اتسوشی: میریم بگردیم
سه ساعت بعد
اتسوشی: فکر کنم حدست اشتباه بود
اکوتاگاوا: نه من هیچ وقت اشتباه نمیکنم
چویا: اینبار فکر کنم اشتباه کردی
اکوتاگاوا: عمرا
چویا: قبولش کن
اکوتاگاوا: نمیکنم
چویا و اکوتاگاوا داشتن دعوا میکردن که کیوکا یه فکر به سرش زد
رفت داخل حیاط و یه بیل برداشت
رفت دقیقا همون جایی که تلپورت شدن و شروع کرد به بیل زدن
اتسوشی: کیوکا چان چیکار میکنی
کیوکا جوابی نداد و به کارش ادامه داد تا اینکه به یه چیز براق رسید
کیوکا: بچه ها بیاین اینجا
چویا: چی شده چیزی پیدا کردی؟
کیوکا: اره
اتسوشی: واقعا
چویا رفت پیش کیوکا و به اون چیز براق زل زد سریع رفت تو حیاط چند تا بیل اورد و همه شروع شردن به بیل زدن
چویا: ا.این همون آینه هست
اتسوشی: وای بلخره پیداش کردیم
اکوتاگاوا و اتسوشی آینه رو بیرون اوردن و گذاشتن روی زمین
چویا: اره خودشه (با ذوق)
اتسوشی: یعنی تمام مدت اونجا بوده
اکوتاگاوا: اره مثل اینکه
اونا آینه رو برداشتم و رفتن داخل عمارت
دازای: این چیه
چویا: همون آینه که میگفتم
فئودور: پس بلخره پیداش کردین
چویا:اره
همه رفتن و فقط چویا و دازای مونده بودن
چویا رفت سمت دازای و بغلش کرد
چویا: متاسفم ولی دیگه باید برم
دازای محکم بغلش کرد و گفت
«خوشحالم که باهات اشنا شدم چویا»
چویا:منم همین طور
پرش زمانی به ساعت 2 بامداد
ویو چویا
از خواب بیدار شدم و دیدم ساعت هنوز دو عه
چویا: هوففف چرا ساعت سه نمیشه
بلند شدم تا برم اب بخورم برگشتم سمت آینه اونجا نبود و در پنجره هم باز بود یه لحظه ترسیدم سریع رفتم تو اتاق دازای
رفتم تو اتاق دیدم خوابیده و بیدارش کردم
چویا: دازای
دازای: چیه بزار بخوابم
چویا: دازای یه نفر آینه رو دزدیده
دازای: چی
چویا: آینه..هق..تو اتاق..هق..نییست
دازای: یعنی چی
چویا: آینه..هق..نیست
دازای: اروم باش الان سربازارو میفرستم تا دزدو پیدا کنن
دازای رفت و به سربازا گفت تا همه جارو بگردن برگشت تو اتاق چویا رو دید که همچنان داره گریه میکنه جلوش زانو زد دستاشو گرفت و گفت
«نگران نباش پیداش میکنیم»
پرش زمانی به شب
اکوتاگاوا بعد از چند ساعت فکر کردن بلخره به یه نتیجه ای رسید
رفت سمت اتاق چویا و در زد و چویا درو باز کرد
چویا: بلخره سر عقل اومدی
اکوتاگاوا: دنبالم بیا
اکوتاگاوا راه افتاد و چویا هم دنبالش رفت
رسیدن به اتاق اکوتاگاوا و رفت تو اتسوشی و کیوکا رو دید
اکوتاگاوا: بیا بشین
رفت نشست کنار کیوکا
اکوتاگاوا: چویا تو زمانی که به اینجا اومدی کجا تلپورت شدی
چویا: خب تا جایی که یادم میاد کنار یه درست گیلاس
اکوتاگاوا: خب ما هم کنار همون درخت تلپورت شدیم این میدونی یعنی چی
چویا: یعنی چی
اکوتاگاوا: یعنی جفت آینه ممکنه همون جا باش
اتسوشی: یعنی ممکنه همون اطراف باشه
اکوتاگاوا:اره
اتسوشی: خب باید بریم ببینیم
چویا: الان خطرناکه
کیوکا: راست میگه فردا صبح میریم میبینیم
پرش زمانی به صبح
کنار درخت گیلاس
چویا: من دقیقا همینجا تلپورت شدم
اتسوشی: ماهم همینجا تلپورت شدیم
کیوکا: پس یعنی ممکنه همین اطراف باشه
اتسوشی: میریم بگردیم
سه ساعت بعد
اتسوشی: فکر کنم حدست اشتباه بود
اکوتاگاوا: نه من هیچ وقت اشتباه نمیکنم
چویا: اینبار فکر کنم اشتباه کردی
اکوتاگاوا: عمرا
چویا: قبولش کن
اکوتاگاوا: نمیکنم
چویا و اکوتاگاوا داشتن دعوا میکردن که کیوکا یه فکر به سرش زد
رفت داخل حیاط و یه بیل برداشت
رفت دقیقا همون جایی که تلپورت شدن و شروع کرد به بیل زدن
اتسوشی: کیوکا چان چیکار میکنی
کیوکا جوابی نداد و به کارش ادامه داد تا اینکه به یه چیز براق رسید
کیوکا: بچه ها بیاین اینجا
چویا: چی شده چیزی پیدا کردی؟
کیوکا: اره
اتسوشی: واقعا
چویا رفت پیش کیوکا و به اون چیز براق زل زد سریع رفت تو حیاط چند تا بیل اورد و همه شروع شردن به بیل زدن
چویا: ا.این همون آینه هست
اتسوشی: وای بلخره پیداش کردیم
اکوتاگاوا و اتسوشی آینه رو بیرون اوردن و گذاشتن روی زمین
چویا: اره خودشه (با ذوق)
اتسوشی: یعنی تمام مدت اونجا بوده
اکوتاگاوا: اره مثل اینکه
اونا آینه رو برداشتم و رفتن داخل عمارت
دازای: این چیه
چویا: همون آینه که میگفتم
فئودور: پس بلخره پیداش کردین
چویا:اره
همه رفتن و فقط چویا و دازای مونده بودن
چویا رفت سمت دازای و بغلش کرد
چویا: متاسفم ولی دیگه باید برم
دازای محکم بغلش کرد و گفت
«خوشحالم که باهات اشنا شدم چویا»
چویا:منم همین طور
پرش زمانی به ساعت 2 بامداد
ویو چویا
از خواب بیدار شدم و دیدم ساعت هنوز دو عه
چویا: هوففف چرا ساعت سه نمیشه
بلند شدم تا برم اب بخورم برگشتم سمت آینه اونجا نبود و در پنجره هم باز بود یه لحظه ترسیدم سریع رفتم تو اتاق دازای
رفتم تو اتاق دیدم خوابیده و بیدارش کردم
چویا: دازای
دازای: چیه بزار بخوابم
چویا: دازای یه نفر آینه رو دزدیده
دازای: چی
چویا: آینه..هق..تو اتاق..هق..نییست
دازای: یعنی چی
چویا: آینه..هق..نیست
دازای: اروم باش الان سربازارو میفرستم تا دزدو پیدا کنن
دازای رفت و به سربازا گفت تا همه جارو بگردن برگشت تو اتاق چویا رو دید که همچنان داره گریه میکنه جلوش زانو زد دستاشو گرفت و گفت
«نگران نباش پیداش میکنیم»
- ۱۹.۰k
- ۰۱ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط