سلاممممم گل گلیا..اومدم با پارت یک فن فیک گربه ی بی رحم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ•
*ویو مین یونگی*
سوار اسب شدم و به سمت روستا از قصر خارج شدم.
همیشه سعی داشتم اون طلسم رو باطل کنم تا کمتر درد بکشم.
همه چیز از 8 سال پیش یعنی 22 سالگیم شروع شد.
*فلش بک:گذشته(22 سالگی)*
غروب بود و بی حوصله بودم.رفتم نزدیک اتاق پدرم.یواشکی از برای در نگاه کردم.پدرم داشت با کتاب جادویی یک طلسم رو انجام میداد.اون کتاب 29 سالگی به من میرسید.وقتی پدرم رفت بیرون رفتم تو اتاقش.اتاقو گشتم و کتاب رو پیدا کردم.جلدش قهوه ای بود ولی کهنه نبود.به جاش ورقه هاش کاهی و قدیمی بود.داشتم ورق میزدم که یک صفحه توجهم رو به خودش جلب کرد.نوشته بود: ـ همزاد روحی.
همزاد روحی مثل اینه که یک روح در دو بدن باشه.چیز قشنگیه.ولی یکم ترسناک بود برام.
توی برگه نوشته بود:«اگه این طلسم رو انجام بدهید یک دروازه باز میشود و همزادتون به دنیای شما میاد.
تنها راه خنثی کردن و شکوندن این طلسم یک دمنوش است که از گل رز درست میشه.»
*بازگشت به زمان حال*
وقتی به گذشته نگاه میکنم برای خودم متاسف میشم که چرا خودم رو قاطی این چیزا کردم.
چیز خاصی که میدونم وجود ندارد.مثل طلسم و جادو.
پدرم به اینا اعتقاد داره.منم وارثشم و مجبورم اونها رو حفظ کنم به عنوان پادشاه بعدی.
همینجوری داشتم فکر میکردم و توی روستا گشت میزدم که چشمم به به دختر افتاد.
سریع سرمو تکونی دادم و با خودم گفتم:نه یونگی.تو که هیز نیستی.چرا به یه دختر خیره میشی؟
برگشتم به قصر.توی اتاقم نشسته بودم و توی فکر بودم.
ولی نمیدونستم به چی دقیقا فکر میکنم.ولی منشأ همه ی این فکر ها به خاطر اون دختره.
چرا نمیتونم از فکر کردن بهش دست بردارم؟ن..نکنه..بهش حسی دارم؟
با صدای در زدن به خودم اومدم و این افکار رو کنار زدم.
یونگی:بیا تو
دایون: سرورم.پدرتون میگن که باید شما خدمتکار های جدید بیارید.
(دایون خدمتکار مخصوص من بود.)
یونگی:چند نفرن؟
دایون:۱۲ نفر
یونگی:باشه..
پاشدم رفتم بیرون و کنار صندلی پدرم نشستم.کنار صندلی پادشاه.
پدر:ایندفعه رو به تو میسپارم
دخترایی که اومده بودن جلومون وایساده بودم و سرشون پایین بود(به نشانه ی احترام)
داشتم با چشام دخترا رو یکی یکی وارسی میکردم که....
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ•
اینم پارت یک
اگه خوشتون اومد تو کامنتا بگید
🌻🕊️🤍
*ویو مین یونگی*
سوار اسب شدم و به سمت روستا از قصر خارج شدم.
همیشه سعی داشتم اون طلسم رو باطل کنم تا کمتر درد بکشم.
همه چیز از 8 سال پیش یعنی 22 سالگیم شروع شد.
*فلش بک:گذشته(22 سالگی)*
غروب بود و بی حوصله بودم.رفتم نزدیک اتاق پدرم.یواشکی از برای در نگاه کردم.پدرم داشت با کتاب جادویی یک طلسم رو انجام میداد.اون کتاب 29 سالگی به من میرسید.وقتی پدرم رفت بیرون رفتم تو اتاقش.اتاقو گشتم و کتاب رو پیدا کردم.جلدش قهوه ای بود ولی کهنه نبود.به جاش ورقه هاش کاهی و قدیمی بود.داشتم ورق میزدم که یک صفحه توجهم رو به خودش جلب کرد.نوشته بود: ـ همزاد روحی.
همزاد روحی مثل اینه که یک روح در دو بدن باشه.چیز قشنگیه.ولی یکم ترسناک بود برام.
توی برگه نوشته بود:«اگه این طلسم رو انجام بدهید یک دروازه باز میشود و همزادتون به دنیای شما میاد.
تنها راه خنثی کردن و شکوندن این طلسم یک دمنوش است که از گل رز درست میشه.»
*بازگشت به زمان حال*
وقتی به گذشته نگاه میکنم برای خودم متاسف میشم که چرا خودم رو قاطی این چیزا کردم.
چیز خاصی که میدونم وجود ندارد.مثل طلسم و جادو.
پدرم به اینا اعتقاد داره.منم وارثشم و مجبورم اونها رو حفظ کنم به عنوان پادشاه بعدی.
همینجوری داشتم فکر میکردم و توی روستا گشت میزدم که چشمم به به دختر افتاد.
سریع سرمو تکونی دادم و با خودم گفتم:نه یونگی.تو که هیز نیستی.چرا به یه دختر خیره میشی؟
برگشتم به قصر.توی اتاقم نشسته بودم و توی فکر بودم.
ولی نمیدونستم به چی دقیقا فکر میکنم.ولی منشأ همه ی این فکر ها به خاطر اون دختره.
چرا نمیتونم از فکر کردن بهش دست بردارم؟ن..نکنه..بهش حسی دارم؟
با صدای در زدن به خودم اومدم و این افکار رو کنار زدم.
یونگی:بیا تو
دایون: سرورم.پدرتون میگن که باید شما خدمتکار های جدید بیارید.
(دایون خدمتکار مخصوص من بود.)
یونگی:چند نفرن؟
دایون:۱۲ نفر
یونگی:باشه..
پاشدم رفتم بیرون و کنار صندلی پدرم نشستم.کنار صندلی پادشاه.
پدر:ایندفعه رو به تو میسپارم
دخترایی که اومده بودن جلومون وایساده بودم و سرشون پایین بود(به نشانه ی احترام)
داشتم با چشام دخترا رو یکی یکی وارسی میکردم که....
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ•
اینم پارت یک
اگه خوشتون اومد تو کامنتا بگید
🌻🕊️🤍
- ۱.۳k
- ۳۰ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط