سناریو توکیو ریونجرز

خانم ها و آقایان خوش آمدید به ★سناریو درخواستی از توکیو ریونجرز★

«oneshot»
راستش موضوعش در واقع اینه که ا.ت پریـ&ـود شده😁🫥-

کاراکترها:«ران هایــــــــــــتانـــــــــــی.»

ــــــــــــــــــ 🎀 (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)⁠✧⁠*⁠。 🎀 ـــــــــــــــــ‌


نور کم‌رنگ صبحگاهی به سختی از پرده‌ی اتاق رد می‌شد و فضای ساکت آپارتمان را روشن می‌کرد. ا.ت با ناله‌ی خفه‌ای چشم باز کرد. کمرش تیر می‌کشید و دل‌درد امانش را بریده بود. «آخ... لعنتی...» زیر لب گفت و سعی کرد به پهلو بچرخد، اما هر حرکتی درد را بیشتر می‌کرد.

ران، که طبق معمول بیدار بود، بالای سرش ایستاده بود و با آن لبخند همیشگی‌اش به او خیره شده بود. "صبح بخیر، شاهزاده خانم. ظاهراً امروز روز خوبی رو شروع نکردی، همم؟" صدای بم و آرامش توی گوش ا.ت پیچید.

ا.ت چشم‌هایش را به هم فشرد. "ران، خواهش می‌کنم. الان حوصله شوخی ندارم."

ران ابرویی بالا انداخت. "شوخی؟ من که شوخی نکردم. فقط پرسیدم. شاید دلت یه فنجون قهوه می‌خواد؟ یا شایدم نه... امروز باید کلاً خونه بمونی و استراحت کنی؟" ا.ت سعی کرد بلند شود، اما درد زیاد بود و دوباره روی تشک افتاد. "امروز نمی‌تونم... انگار دارم می‌میرم."

ران کمی به جلو خم شد، قیافه‌اش جدی‌تر شد. "می‌میری؟ اینقدر اغراق نکن. شاید فقط زیادی دیشب غذا خوردی؟ یا شاید... اِ... همون چیزه؟" او که به نظر می‌رسید تازه یادش افتاده باشد، با انگشت به ا.ت اشاره کرد. "آها! همونه. دوره چیزه، نه؟"

ا.ت سرش را تکان داد. "آره، همون!."

ران پوزخندی زد، ولی این بار پوزخندش شیطنت‌آمیزتر بود. "باشه، باشه. پس باید مراقب باشم. می‌دونی که من چقدر توی اینجور مواقع می‌تونم... حمایتگر باشم." خم شد و بالش را پشت کمر ا.ت گذاشت. "ایناها. حالا بهتره؟"

ا.ت سعی کرد نفس عمیقی بکشد. "یکمی."

ران اطراف را نگاه کرد، انگار دنبال راه حلی برای این مشکل می‌گشت. "خب... چی می‌خوای؟ شکلات؟ بستنی؟ یا شایدم... بخوای یکم رو تخت با هم بازی کنیم~؟" با چشمک گفت. "ران!" ا.ت با صدای بلندتری فریاد زد. "فقط... فقط برو برام یه کیسه آب گرم بیار. و شاید... شاید یه بطری آب. همین."

ران لحظه‌ای مکث کرد، به ا.ت نگاه کرد که چطور صورتش از درد جمع شده بود. آن شوخی‌های همیشگی‌اش انگار دیگر جواب نمی‌داد. لبخندش محو شد. "باشه. کیسه آب گرم. و آب." با قدم‌های سریع از اتاق بیرون رفت.

چند دقیقه بعد، با یک کیسه آب گرم و یک بطری آب برگشت. کیسه آب گرم را با احتیاط روی شکم ا.ت گذاشت. "امیدوارم درست انجام داده باشم."

ا.ت لبخندی ضعیف زد. "آوردی‌اش، همین خوبه."

ران کنار تخت نشست، نه آنطور که همیشه برای جلب توجه می‌نشست، بلکه آرام و با نگاهی که انگار واقعاً نگران بود. "اگر چیزی خواستی، فقط بگو. میدونی؟ همیشه کنارتم."

ا.ت سرش را روی بالش گذاشت و به ران نگاه کرد. آن جنبه‌ی آرام و شاید کمی هم مرموز ران، همان چیزی بود که گاهی اوقات باعث می‌شد این آدمِ خشن و بی‌رحم، برایش قابل تحمل باشد. "مرسی، ران."

ران فقط سر تکان داد و آرام روی تخت کنار ا.ت نشست، بدون هیچ حرف اضافه، فقط حضورش را حس می‌کرد. انگار این بار، واقعاً فهمیده بود که گاهی اوقات، قوی‌ترین کار، فقط بودن است.

ـ پایان.


ــــــــــــــــــ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ــــــــــــــــــ




¸„.-•~¹°”ˆ˜¨ 🎀 (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)⁠✧⁠*⁠。 🎀 ¨˜ˆ”°¹~•-.„¸
#توکیو_ریونجرز #انتقام_جویان_توکیو #انیمه #سناریو #وانشات #تاکمیچی #مایکی #دراکن #باجی #چیفویو #میتسویا #اسمایلی #انگری #اینوپی #سانزو #ران #ریندو #هانما #کیساکی #کازوتورا #ایزانا #شیون_مادارامه #کاکوچو #کوکونوی #سنجو #واکاسا #تاکئومی #هینا #شینیچیرو #آکانه #تایجو #هاکای #توکیو_مانجی_گنگ #تومان #والهالا #بلک_دراگن #بونتن #براهمن #سوریو
,-*'^'~*-.,_,.-*~ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ~*-.,_,.-*~'^'*-,