#بی_بال_پریدن نوشته: #قیصر_امین_پور

#بی_بال_پریدن نوشته: #قیصر_امین_پور
خوانده شده در 25 شهریور ماه 1405

کلاس ششم دبستان که بودم مسابقه کتابخوانی با محوریت این کتاب در مدرسه ما برگزار شد. آن وقت ها هم من کتاب می خواندم، اما هر کتابی برایم جذابیت نداشت. مثلا همین کتاب. ذائقه مطالعاتی من به رمان های کودک و نوجوان انتشارات پرتقال و هوپا و افق عادت داشت. کماکان کتاب های بنفشه انتشارات قدیانی. برای چنین ذائقه ای، طبیعی است کتاب عمیقی مانند "بی بال پریدن" کمی تلخ باشد. خب، همه که قهوه دوست ندارند.
خلاصه کلام که من جذب این کتاب نشدم. خواندمش، اما آن را نفهمیدم و در قفسه کتاب های پدرم گذاشتم، معنای کارم این بود که این کتاب مناسب سن من نیست و فهمش برای یک تازه نوجوان دوازده ساله مشکل است.
شش سال از آن روز ها میگذرد. اکنون بزرگترِ کودکی هایم شده ام. ذائقه مطالعاتی ام کماکان دستخوش تغییر شده. اما نکته خوب ماجرا این است که میتوانم هر کتابی را بخوانم و بفهمم. دو ساعت پیش جلوی کتابخانه ایستاده بودم و به قفسه کتاب های بزرگسال ـ که اکنون برای من بودند ـ نگاه میکردم. بی بال پریدن به من چشمک زد و گفت: آیا وقت آن نرسیده که باز هم مرا بخوانی؟
حق با کتاب بود. وقت خواندن دوباره اش رسیده بود...
#کتاب
#کتاب_خوب
#دوست_من_کتاب