رمان انفجار و امید
پارت ۷
چند روز از آزمون ورودی U.A گذشته بود.
ایزوکو در اتاقش روی صندلی نشسته بود و دفتر تحلیل کوئرکهایش را ورق میزد.
اما...
چشمهایش روی نوشتهها بود، نه ذهنش.
هر صفحه را که ورق میزد، فقط صحنهی آزمون جلوی چشمش میآمد.
آرام زیر لب زمزمه کرد:
«فقط... یه ربات رو از کار انداختم...»
نگاهش به زمین افتاد.
«صددرصد رد شدم...»
نفس عمیقی کشید و دفتر را بست.
سکوت سنگینی تمام اتاق را پر کرده بود.
چند دقیقه بعد...
درِ اتاق بهآرامی باز شد.
مادر ایزوکو با یک فنجان چای داغ و چند شیرینی وارد شد.
سینی را روی میز گذاشت و با مهربانی به دخترش نگاه کرد.
«دخترم... هنوز داری به آزمون ورودی فکر میکنی؟»
ایزوکو سرش را پایین انداخت.
«فکر نکنم قبول شده باشم...»
مادرش کنار او نشست و دستش را روی شانهی دخترش گذاشت.
«ایزوکو... مهمتر از نتیجه اینه که تمام تلاشت رو کردی.»
لبخند گرمی زد و ادامه داد:
«من همیشه بهت افتخار میکنم، دخترم.»
ایزوکو لبخند کمرنگی زد.
«ممنون، مامان...»
همان زمان، در مدرسه U.A...
آلمایت در اتاق معلمان ایستاده بود و برگههای نتایج آزمون را نگاه میکرد.
لبخند آرامی روی لبش نشست.
زیر لب گفت:
«امیدوارم وقتی حقیقت رو بفهمه... لبخند بزنه.»
خانهی ایزوکو...
دینگ دانگ!
صدای زنگ در در خانه پیچید.
ایزوکو از جایش بلند شد و به سمت در رفت.
در را باز کرد.
جلوی در، پاکتی بزرگ با مهر رسمی U.A قرار داشت.
چشمانش از تعجب گرد شد.
دستهایش شروع به لرزیدن کرد.
پاکت را بهآرامی برداشت و زیر لب زمزمه کرد:
«این... نتیجهی آزمونه...»
چند لحظه فقط به پاکت خیره ماند.
قلبش آنقدر تند میزد که انگار صدایش در تمام خانه پیچیده بود.
او نفس عمیقی کشید...
و انگشتان لرزانش را روی لبهی پاکت گذاشت.
چند روز از آزمون ورودی U.A گذشته بود.
ایزوکو در اتاقش روی صندلی نشسته بود و دفتر تحلیل کوئرکهایش را ورق میزد.
اما...
چشمهایش روی نوشتهها بود، نه ذهنش.
هر صفحه را که ورق میزد، فقط صحنهی آزمون جلوی چشمش میآمد.
آرام زیر لب زمزمه کرد:
«فقط... یه ربات رو از کار انداختم...»
نگاهش به زمین افتاد.
«صددرصد رد شدم...»
نفس عمیقی کشید و دفتر را بست.
سکوت سنگینی تمام اتاق را پر کرده بود.
چند دقیقه بعد...
درِ اتاق بهآرامی باز شد.
مادر ایزوکو با یک فنجان چای داغ و چند شیرینی وارد شد.
سینی را روی میز گذاشت و با مهربانی به دخترش نگاه کرد.
«دخترم... هنوز داری به آزمون ورودی فکر میکنی؟»
ایزوکو سرش را پایین انداخت.
«فکر نکنم قبول شده باشم...»
مادرش کنار او نشست و دستش را روی شانهی دخترش گذاشت.
«ایزوکو... مهمتر از نتیجه اینه که تمام تلاشت رو کردی.»
لبخند گرمی زد و ادامه داد:
«من همیشه بهت افتخار میکنم، دخترم.»
ایزوکو لبخند کمرنگی زد.
«ممنون، مامان...»
همان زمان، در مدرسه U.A...
آلمایت در اتاق معلمان ایستاده بود و برگههای نتایج آزمون را نگاه میکرد.
لبخند آرامی روی لبش نشست.
زیر لب گفت:
«امیدوارم وقتی حقیقت رو بفهمه... لبخند بزنه.»
خانهی ایزوکو...
دینگ دانگ!
صدای زنگ در در خانه پیچید.
ایزوکو از جایش بلند شد و به سمت در رفت.
در را باز کرد.
جلوی در، پاکتی بزرگ با مهر رسمی U.A قرار داشت.
چشمانش از تعجب گرد شد.
دستهایش شروع به لرزیدن کرد.
پاکت را بهآرامی برداشت و زیر لب زمزمه کرد:
«این... نتیجهی آزمونه...»
چند لحظه فقط به پاکت خیره ماند.
قلبش آنقدر تند میزد که انگار صدایش در تمام خانه پیچیده بود.
او نفس عمیقی کشید...
و انگشتان لرزانش را روی لبهی پاکت گذاشت.
- ۱۱.۲k
- ۱۱ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط