من عـــــــــــــــــاشق زمــســـــــــــتـانم …

من عـــــــــــــــــاشق زمــســـــــــــتـانم …
عـــــــــاشق اینکه ببینمت در زمـســــــتـان آرام راه می روی
که سُر نخـــوری !
که گونه هایـــت از ســـرمــــا
ســــــرخ شده است
ســـر خود را تا حــــــد ممکن در یقه ات فرو کــــــرده ای
دســـتـــ هایت در جیبت به هم مــچـاله شده
معصـــومانه به زمین خیره ای
چه قدر دوست داشتنی شده ای …
حرفم را پس میگیرم …
من عـــــــــــــــــــاشق زمستان نــیــسـتـــم …
عـــــــــــــــــــــاشـــق-تــوام …*