گفتوگوی بنده حیران با خدای مهربان

╭┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╮
گفت‌وگوی بندهٔ حیران با خدای مهربان
╰┄┈┄┈••✦🕊✦••┈┄┈┄╯

بهرام:
خدایا…
من هرچه به مردم خدمت کردم،
دستم نمک نداشت؛
قدر نشناختند،
ندیدند،
نپذیرفتند.
اما من
به تو بدی کردم
و تو
ستّارالعیوب بودی؛
گناهم را پوشاندی.
چرا؟
برای چه؟
چه سودی برای تو دارد؟

خدا:
من مهربانی می‌کنم،
نه برای سود،
بلکه چون
ماهیتِ من
رحمت است.
تو اگر جفا کنی،
من پرده می‌کشم؛
نه به خاطرِ عملِ تو،
بلکه به خاطرِ شأنِ من.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

خدا:
مردم
با واکنششان پاسخ می‌دهند؛
اما من
با ذاتم.
ذاتِ من
مهر است،
پوشاندن است،
بازگشت‌پذیری است؛
تا تو
راهِ بلندِ خودت را
قطع نکنی.

┈┈┈┈┈┈ ✦ ┈┈┈┈┈┈

خدا:
تو خدمت می‌کنی
تا رشد کنی؛
نه برای تشویق مردم.
و من می‌بخشم
تا امید
در دلِ تو
خاموش نشود.

╭┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╮
رحمتِ خدا معامله نیست؛
ماهیتِ اوست.
به‌همین‌خاطر
حتی در بدی‌هایت
هم تو را تنها نمی‌گذارد.
╰┄┈┄┈••✦🤍✦••┈┄┈┄╯