هر سال همین است، دم عید که می شود کلی تصمیم می گیریم. تصم

هر سال همین است، دم عید که می شود کلی تصمیم می گیریم. تصمیم می گیریم مهربان تر باشیم، آدم تر باشیم، صادق تر باشیم، بیشتر کتاب بخوانیم، کمتر غر بزنیم، غیبت نکنیم، هوای پدر و مادر و دوستانمان را داشته باشیم و... همه چیز خوب است، همه چیز تا ٣١ فروردین خوب است و هنوز تبریک می شنوی و لبخندهای از سر لطف. کم کم لبخندها کم رنگ می شود و قول ها فراموش می شود و روز از نو و روزگار از نو.

همه ی ایناها را گفتم که بگویم بیایید یک امسال به خودمان یک قول بدهیم، قول بدهیم مثلا هر ماه به خودمان یک قول بدهیم و حواسمان واقعا به همان یک قول باشد. جانانه به قول های ماهانه مان عمل کنیم. کاری کنیم همان یک قول واقعا عملی شود، نهادینه شود و این حرف ها...بهتر نیست؟ باور کنید بهتر است.