رمان سوکوکو 37
زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 37:
«ویو دازای»
- مطمئنی نقشه ات جواب میده؟
+ اره.. من جانشین رییس مافیام..اونا همیشه مراقبن که خطری تهدیدم نکنه.. مطمئن باش که تحقیقو تموم میکنن
- اگه دنبالت کنن چی؟
+ نگران این چیزا نباش.. به محض اینکه کارمون اینجا تموم بشه فلنگو میبندیم
- اوکی ولی تا کی میتونی کارو تموم کنی؟
شونه هامو بالا دادم و با قیافه مغرور جواب دادم: درمورد این خیالت راحت..فردا شب کارم تمومه
- خوبه.. پس من گزارششو به فئودور سان میدم
سری به نشونه تاکید تکون دادم و رفتم توی ازمایشگاهی که برام اماده کرده بودن تا خیلی زود کارمو اونجا تموم کنم
چند تا پرونده درمورد همین کار روی میز بود که شروع کردم به خوندنشون..
قرار بود ماده خاصی رو به اسم نیگر که با قدرت موهبت دارای قدیمی ساخته شده بود با قدرت خودم مخلوط کنم و بهش تحویل بدم تا از قدرتی که میتونست از نیگر بگیره به کارای شیطانیش ادامه بده
مخلوط شدن موهبت من با نیگر به جای خنثی کردنش باعث فعال شدنش میشد و میدونستم با فعال شدن قدرت نیگر فئودور اول منو سر به نیست میکنه بخاطر همین قبل از اینکه منو به عنوان دشمن بگیرن و به زور مجبورم کنن اینکارو بکنم، خودم باید با خواست خودم اینکارو میکردم تا بتونم بعد از اون فرار کنم و نیگرو هم برا خودم بردارم چون خودمم براش نقشه کشیده بودم هرچند نقشه و هدف من اصلا قابل مقایسه با کاری که فئودور میخواست بکنه نبود..
من اونو برای کسی میخواستم که نمیتونست قدرتشو کنترل کنه..
نمیخواستم زنده موندنش بهم وابسته باشه..
هدف من برای فعال کردن نیگر فقط و فقط همین بود ولی فئودور، اونو برای زنده کردن برادر ناتنیش میخواست..
یه جنایتکار که برای عملی کردن نقشه هاش به قدرتش نیاز داشت.. ولی نمیتونستم اجازه بدم همچین کاری بکنه..
چند ساعتی پرونده ها رو خوندم تا اطلاعات بیشتری پیدا کنم و بعد کارمو شروع کردم..
برای اینکه بتونم موهبت خودمو به نیگر بدم باید خونمو باهاش مخلوط میکردم
با وجود اینکه توی یکی از پرونده ها خونده بودم که اینکار میتونه عوارض داشته باشه و به موهبت خودم اسیب بزنه ولی اهمیتی ندادم..
دلم میخواست هرطور شده هم یه کاری واسه اون کرده باشم و هم اینکه نزارم فئودور به خواستش برسه
«فردا، ویو چویا»
هنوز اثری از دازای نبود
همه مون میدونستیم که دزدیده شدنش کار فئودوره ولی کسی از جاشون خبر نداشت
حوصله کار کردن نداشتم بخاطر همین زودتر از همیشه برگشتم خونه..
رفتم دوش بگیرم که نگام به گوشیم افتاد..
از این پارت به بعد رو با دقت بخونید..برا فصل دو هم مهمه
«ویو دازای»
- مطمئنی نقشه ات جواب میده؟
+ اره.. من جانشین رییس مافیام..اونا همیشه مراقبن که خطری تهدیدم نکنه.. مطمئن باش که تحقیقو تموم میکنن
- اگه دنبالت کنن چی؟
+ نگران این چیزا نباش.. به محض اینکه کارمون اینجا تموم بشه فلنگو میبندیم
- اوکی ولی تا کی میتونی کارو تموم کنی؟
شونه هامو بالا دادم و با قیافه مغرور جواب دادم: درمورد این خیالت راحت..فردا شب کارم تمومه
- خوبه.. پس من گزارششو به فئودور سان میدم
سری به نشونه تاکید تکون دادم و رفتم توی ازمایشگاهی که برام اماده کرده بودن تا خیلی زود کارمو اونجا تموم کنم
چند تا پرونده درمورد همین کار روی میز بود که شروع کردم به خوندنشون..
قرار بود ماده خاصی رو به اسم نیگر که با قدرت موهبت دارای قدیمی ساخته شده بود با قدرت خودم مخلوط کنم و بهش تحویل بدم تا از قدرتی که میتونست از نیگر بگیره به کارای شیطانیش ادامه بده
مخلوط شدن موهبت من با نیگر به جای خنثی کردنش باعث فعال شدنش میشد و میدونستم با فعال شدن قدرت نیگر فئودور اول منو سر به نیست میکنه بخاطر همین قبل از اینکه منو به عنوان دشمن بگیرن و به زور مجبورم کنن اینکارو بکنم، خودم باید با خواست خودم اینکارو میکردم تا بتونم بعد از اون فرار کنم و نیگرو هم برا خودم بردارم چون خودمم براش نقشه کشیده بودم هرچند نقشه و هدف من اصلا قابل مقایسه با کاری که فئودور میخواست بکنه نبود..
من اونو برای کسی میخواستم که نمیتونست قدرتشو کنترل کنه..
نمیخواستم زنده موندنش بهم وابسته باشه..
هدف من برای فعال کردن نیگر فقط و فقط همین بود ولی فئودور، اونو برای زنده کردن برادر ناتنیش میخواست..
یه جنایتکار که برای عملی کردن نقشه هاش به قدرتش نیاز داشت.. ولی نمیتونستم اجازه بدم همچین کاری بکنه..
چند ساعتی پرونده ها رو خوندم تا اطلاعات بیشتری پیدا کنم و بعد کارمو شروع کردم..
برای اینکه بتونم موهبت خودمو به نیگر بدم باید خونمو باهاش مخلوط میکردم
با وجود اینکه توی یکی از پرونده ها خونده بودم که اینکار میتونه عوارض داشته باشه و به موهبت خودم اسیب بزنه ولی اهمیتی ندادم..
دلم میخواست هرطور شده هم یه کاری واسه اون کرده باشم و هم اینکه نزارم فئودور به خواستش برسه
«فردا، ویو چویا»
هنوز اثری از دازای نبود
همه مون میدونستیم که دزدیده شدنش کار فئودوره ولی کسی از جاشون خبر نداشت
حوصله کار کردن نداشتم بخاطر همین زودتر از همیشه برگشتم خونه..
رفتم دوش بگیرم که نگام به گوشیم افتاد..
از این پارت به بعد رو با دقت بخونید..برا فصل دو هم مهمه
- ۱۴.۹k
- ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
