چندپارتی

ا/ت در آن لحظه، حس می ‌کرد که در یک دنیای موازی گیر افتاده است. حرف ‌های جیمین، سنگین‌ تر از هر چیزی بود که انتظار داشت. اما ناگهان، صدای خش ‌دار دوربین‌ های تلفن همراه و زمزمه‌ های هیجان ‌زده مردم از اطراف به گوش رسید. «قبول کن!»، «بهش بله رو بگو!» این صداها او را از غرق شدن در سکوت نجات دادند.

اشک ‌هایی که از شدت احساسات در چشمانش حلقه زده بود، اکنون از شادی سرازیر شدند. صدایش را که برای لحظه ‌ای گیر کرده بود، با تمام توان به اوج رساند: «آرهههه! قبول می ‌کنم! جیمین، می‌ خوام تا لحظه مرگم، دست تو توی دست من باشه! عاشقتم، دیوونه!»

جیمین برخاست، چشمانش برق می ‌زد. با یک حرکت سریع، حلقه را به انگشت ا/ت لغزاند، انگار که آن انگشت از ابتدا برای این حلقه ساخته شده بود. لحظه ‌ای بعد، قبل از آنکه هر دو بتوانند کلمه دیگری بگویند، جیمین بلند شد، ا/ت را محکم در آغوش گرفت و او را با قدرتی باورنکردنی در هوا چرخاند.

او فریاد زد، فریادی که در آن هیچ شک و تردیدی نبود: «تا ابد! تا ابد کنار هم می ‌مونیم! هیچ نیرویی، هیچ اتفاقی، نمی ‌تونه ما رو از هم جدا کنه!»

مردم اطرافشان با صدای بلند تشویق می ‌کردند و تبریک می‌ گفتند. آن لحظه، نقطه ‌ای بود که ابدیت آن ‌ها آغاز شد، یک پیمان مقدس زیر نور مصنوعی خیابان.





ادامه دارد..........