part thirty; ended flashback
- اشتباه کردی که بهم وابسته شدی لوکاس
مرد سرش رو پایین انداخت.
× آره... اشتباه کردم.
× ولی از این اشتباه خوشحالم.
دختر نفس عمیقی کشید و بلند شد، قدم هاشو به سمت در خروجیِ پشت بوم برداشت که دستش توسط مرد گرفته شد
× تو که... قرار نیست کار خطرناکی انجام بدی درسته؟
- نمیدونم
گفت و دستش رو رها کرد و به سمت مخالف حرکت کرد،
× فونیکس....[ از جاش بلند شد و با ایستادن در مقابل دختر، سدِ راهش شد ] کاری نکن که بعدا ازش پشیمون بشی
جدی حرف میزد، لحنش تند نبود اما مثل همیشه گیرایی خاصی داشت.
فونیکس لبخندِ کجی زد و جسم بزرگ مرد رو کنار زد؛ و در حینی که از کنارش عبور میکرد لب زد،
- نگران نباش مربی، من خوب میدونم چیکار میکنم.
• after two days...
دو روز از صحبتشون توی پشت بوم و اون حرفای عجیب میگذشت؛ طی این دو روز نگاهش مدام پی دختر بود، بیشتر از قبل دنبالش میرفت و تقریبا تمام حرکاتشو زیر نظر داشت. بعد از اون مکالمه بیشتر حواسش به تک مامورِ دخترش بود.
تقه ای به در چوبی زد و با شنیدن صدایی که اجازه ورودش رو میداد دستگیره در رو پایین کشید.
° دوباره چیشده آقای بنگ
ماسکش رو از روی صورتش برداشت و دستی به موهاش کشید
× راستش قربان... یا مشکلی هست.
رئیس پرونده جلوش رو بست به چشمای مربیِ سازمانش خیره شد
° میشنوم
× فونیکس...
°[حرفشو قطع کرد] توی اتاق من از اسم سازمانی استفاده نکن کریستوفر
× خب...[بزاقش رو قورت داد] الا... اون یکم عجیب شده
° تا جایی که یادمه اون دختر از همون اول عجیب بود
× ولی این روزا حرفای عادی نمیزنه مدام از رفتن از اینجا میگه و...
°[وسط حرفش پرید و پوزخندی زد] خودتم میدونی هیچکس نمیتونه از سازمان بیرون بره مگه اینکه...
× میدونم جنابِ لی، با قوانین آشنام اما از اون دختر هر کاری برمیاد
° هرکاری... بجز این کریستوفر[مکثی کرد] نگران نباش اون نمیتونه کاری کنه[کمی از قهوش رو سر کشید] دستور میدم بیشتر حواسشون به اون بچهی لجباز باشه...
مرد از جاش بلند شد و مجدد ماسکش رو به صورت زد
× ممنونم قربان
در رو بهم کوبید و با قدم هاش از اون اتاق دور شد...
• ended flashback, now| پایان فلش بک، زمان حال
;Cho Ella
بعد از پرداخت کرایه تاکسی، پیاده شد. حالا درست روبروی کافه ای قرار داشت که سالها اونجا کار میکرد، نه به عنوان یه کارمند، به عنوان دخترِ مدیر کافه...
نگاهی به سر در کافه انداخت. اسمش هنوز همون بود "جینکس"، خودش هم مثل اسمش نحس بود.
(پ.ن: این کافه همون کافهایه که جونگین واردش شد تا بتونه هان رو پیدا کنه و از یکی از مرد های اونجا آدرس هان رو گرفت)
اطرافش رو نگاهی انداخت، خیابون خلوت و تاریک بود، با قدم های آهسته ای به کافه نزدیک شد و در شیشه رو به داخل هل داد...
#استری_کیدز #سناریو #فیکشن #لینو #مینهو #هان #هیونجین #چانگبین #جونگین #فلیکس #بنگچان #سونگمین
مرد سرش رو پایین انداخت.
× آره... اشتباه کردم.
× ولی از این اشتباه خوشحالم.
دختر نفس عمیقی کشید و بلند شد، قدم هاشو به سمت در خروجیِ پشت بوم برداشت که دستش توسط مرد گرفته شد
× تو که... قرار نیست کار خطرناکی انجام بدی درسته؟
- نمیدونم
گفت و دستش رو رها کرد و به سمت مخالف حرکت کرد،
× فونیکس....[ از جاش بلند شد و با ایستادن در مقابل دختر، سدِ راهش شد ] کاری نکن که بعدا ازش پشیمون بشی
جدی حرف میزد، لحنش تند نبود اما مثل همیشه گیرایی خاصی داشت.
فونیکس لبخندِ کجی زد و جسم بزرگ مرد رو کنار زد؛ و در حینی که از کنارش عبور میکرد لب زد،
- نگران نباش مربی، من خوب میدونم چیکار میکنم.
• after two days...
دو روز از صحبتشون توی پشت بوم و اون حرفای عجیب میگذشت؛ طی این دو روز نگاهش مدام پی دختر بود، بیشتر از قبل دنبالش میرفت و تقریبا تمام حرکاتشو زیر نظر داشت. بعد از اون مکالمه بیشتر حواسش به تک مامورِ دخترش بود.
تقه ای به در چوبی زد و با شنیدن صدایی که اجازه ورودش رو میداد دستگیره در رو پایین کشید.
° دوباره چیشده آقای بنگ
ماسکش رو از روی صورتش برداشت و دستی به موهاش کشید
× راستش قربان... یا مشکلی هست.
رئیس پرونده جلوش رو بست به چشمای مربیِ سازمانش خیره شد
° میشنوم
× فونیکس...
°[حرفشو قطع کرد] توی اتاق من از اسم سازمانی استفاده نکن کریستوفر
× خب...[بزاقش رو قورت داد] الا... اون یکم عجیب شده
° تا جایی که یادمه اون دختر از همون اول عجیب بود
× ولی این روزا حرفای عادی نمیزنه مدام از رفتن از اینجا میگه و...
°[وسط حرفش پرید و پوزخندی زد] خودتم میدونی هیچکس نمیتونه از سازمان بیرون بره مگه اینکه...
× میدونم جنابِ لی، با قوانین آشنام اما از اون دختر هر کاری برمیاد
° هرکاری... بجز این کریستوفر[مکثی کرد] نگران نباش اون نمیتونه کاری کنه[کمی از قهوش رو سر کشید] دستور میدم بیشتر حواسشون به اون بچهی لجباز باشه...
مرد از جاش بلند شد و مجدد ماسکش رو به صورت زد
× ممنونم قربان
در رو بهم کوبید و با قدم هاش از اون اتاق دور شد...
• ended flashback, now| پایان فلش بک، زمان حال
;Cho Ella
بعد از پرداخت کرایه تاکسی، پیاده شد. حالا درست روبروی کافه ای قرار داشت که سالها اونجا کار میکرد، نه به عنوان یه کارمند، به عنوان دخترِ مدیر کافه...
نگاهی به سر در کافه انداخت. اسمش هنوز همون بود "جینکس"، خودش هم مثل اسمش نحس بود.
(پ.ن: این کافه همون کافهایه که جونگین واردش شد تا بتونه هان رو پیدا کنه و از یکی از مرد های اونجا آدرس هان رو گرفت)
اطرافش رو نگاهی انداخت، خیابون خلوت و تاریک بود، با قدم های آهسته ای به کافه نزدیک شد و در شیشه رو به داخل هل داد...
#استری_کیدز #سناریو #فیکشن #لینو #مینهو #هان #هیونجین #چانگبین #جونگین #فلیکس #بنگچان #سونگمین
- ۸۳.۲k
- ۲۱ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط