we

we
s2
part 26

*صبح*

هانا

از صبح زود به عمارت لستر رفتم
دستم پر از کیسه های خوراکی بود
وقتی رفتم داخل مایا هنوز خواب بود
منم از فرصت استفاده کردم و رمان و فیلم هایی که دوست داره لیست گرفتم و گذاشتم رو میز
خوراکی ها رو تو بشقاب ها و ظرف ها ریختم
جام های نوشیدنی هامون رو روی میز آماده کردم و به شاهکارم خیره شدم
ماشینمم پر بنزین کردم که اگه دلش خواست بزنیم بیرون از شهر بنزین داشته باشیم گرچه اون بیشتر دوست دارع با ماشین خودش بریم بیرون
مامانش و آفای لیستر برای صبحونه قرار کاری داشتن
بیشتر میخواستن ما رو باهم تنها بزارن
رفتم اتاق مایا و در اتاقش رو زدم
میدونستم بیدارع

هانا: مایا؟!
مایا:..
هانا: مایا در رو باز کن
مایا:..
هانا؛ میشه بیام تو؟!
مایا: تنهام بزار
هانا: عزیزم بیا باهم حرف بزنیم
مایا:دلم نمیخواد با کسی حرف بزنم
هانا: مامانت میگه دیشب خوب غذا نخوردی حداقل بیا خوراکی بخوریم
مایا: دلم نمیخواد
هانا: اصلا یک فکری به سرم زد
بیا خورکی ها رو جمع کنیم بزنیم جنگل اصلا بیا کورس بزاریم بریم کلوب هرچی تو بگی فقط تو خودت نریز غمتو
مایا:..
هانا: قبولع؟!
مایا: *باز کردن در* کورس رو هستم

*نیک*

هواپیمامون تازه به لندن رسیده بود
خسته بودیم
افراد بابام وسایل هامونو گرفتن و ما رو به ویلا رسوندن
و از خونه زدن بیرون
همشون

لیون: وا..یعنی چی؟! یعنی نمیخوان ببرنت شرکت؟!
نیک: بیشتر قرارع منو از مایا دور نگه دارن
گرچه ما تلفنی در ارتباط خواهیم بود ولی دیگه!
باید به همینم راضی باشیم که میزارن تلفنی حرف بزنیم
لیون: خب چیکاره ایم؟! پی اس هستی؟!
نیک: نمیدونم...ذهنم فقط درگیر مایاست نمیتونم به چیز دیگه ای فکر کنم؟! به نظرت حالش خوبه؟!
لیون: نگران نباش هانا مواظبشه
نیک: امیدوارم
لیون:..یک چیزی به ذهنم رسید
نیک: چی؟!
لیون: اینجا گاراژ دارین؟!
نیک: اره چطور؟!
لیون: دلم خیلی برای مسابقه تنگ شدع
خیلی وقته آدرنالین خونم پایینه نظرت چیه؟!
نیک: میدونی چیه پسر؟! عاشقتم عاشق *بوسیدن کله اش و راه افتادن همراهش*