اعتماد پارت|۱۸۱|

۱۸۱

ا/ت

محکم و قاطع گفتم:نه..تو هرگز مثل اون نمیشی!
لبخندی زد و بهم نگاه کرد،لبخندش بوی تمسخر میداد
–اما خون همون مرد تو رگای منه،خاطراتی که از یه پدر دارمو اون برام ساخته
دستمو روی قلبش گذاشتم
–اینجا..با خون آدما سیاه نشده
دستمو تو همون نقطه کمی فشردمو گفتم:اگه سیاه شده بود تو الان اینقدر درد نمیکشیدی.
–من درد میکشم چون پدرم اون آدم بود،تو اینجا کناره من تو این شرایطی چون پدرت کیم هیان بود!
دستم بی حس شد
–اون بچه هم قراره سرنوشتش مثل ما دوتا بشه..مایی که هنوزم داریم تقاص کارای پدرامونو پس میدیم،اونم قراره به سرنوشت ما دچار بشه
راست میگفت،حرفاش درست بودن
تمام عمرم در حسرت یه زندگیه معمولی بین آدمای عادی بودم.
دنبال یه آرامش واقعی بودم.
دنبال زندگی‌ای که دغدغم توش جونم نباشه!)
اما از همشون محروم بودم،حتی زندگیه الانمم به انتخاب خودم نبود
اگرچه ازش راضی بودم چون کناره مردی بودم که اولش ازش متنفر بودمو با گذشت زمان هر ثانیه بیشتر از قبل عاشقش میشدم.
جوابی برای حرفاش نداشتم
چون حقیقت تلختر از اون بود که بشه انکارش کرد.
چون من دختره کیم هیان بودم..
مردی که هنوز سایش روی زندگیم بود!
همسره جئون جونگ کوک بودم..
مردی که همه ازش میترسیدن و به خونش تشنه بودن!
–شاید حق با تو باشه
نگاهش بالا اومد
–شاید هیچوقت نتونیم یه زندگی معمولی داشته باشیم
مکث کردم
–شاید این بچه هم روزهای سختی ببینه
نفسم لرزید.
–اما یه فرق بزرگ وجود داره.
اخماش دوباره تو هم رفت
با صدایی آروم گفتم:اون قرار نیست تنها باشه.
–تو تنهایی با همه‌ی دردات جنگیدی،منم همینطور
دستشو گرفتم و تو همون لحظه نگاهم به خونی که از روی دستم جاری بود افتاد،توجهی بهش نکردم و لب زدم
–اما اون..پدر و مادری داره که از همین الان قبل از اینکه حتی به دنیا بیاد حاضرن برای آیندش با همه بجنگن
جونگ‌کوک چیزی نگفت و فقط نگاهم کرد.
نگاهی که انگار بین باور کردن و فرار کردن گیر افتاده بود.
چند ثانیه بعد صدای گرفتش توی اتاق پیچید.
–من نمیخوام قمار کنم ا/ت
نگاه متعجبم رو بهش دوختم
–من نمیتونم روی زندگیه تو شرط ببندم و امیدوار باشم تو سالم میمونی و اون بچه بعده بدنیا اومدنش خوشبخت میشه..اگه بلایی سرت بیاد دیوونه میشم!
مشتش رو گره کرد