هیونلیکس

_تو.....

+آره
هیونجین احساس عجیبی داشت

_این چه احساس احساسیه؟
ترس، نگرانی چیه این احساس؟

فلیکس برگشت دوباره بغلش کرد انگار هنوز براش کافی نیست.

+جواب پیام هایی که می فرستادی نمی دادم چون میترسیدم ولی الان که پیشتم احساس آرامش بخشی دارم.

هیونجین موهای بلوندی که الان تا آرنجش بودن رو زد کنار گفت:

منم میترسیدم ولی الان تورو دارم همونطوری که دوران دبیرستان بهت گفتم.

فلیکس خودشو جدا کرد دست هیونجین رو محکم تر گرفت و راهی خونه شدن.

یک هفته بعد......


چند روز از بازگشت فلیکس گذشته بود. شایعاتی بین کارآموزها پیچیده بود که یه عشق قدیمی دوباره شعله‌ور شده… ولی کسی هنوز مطمئن نبود. مخصوصاً رینا.

همیشه خودش رو دست‌نیافتنی می‌دونست. تصور نمی‌کرد یه نفر مثل هیونجین بتونه دل فلیکس رو از چنگش دربیاره. اون روز که توی تمرین گروهی برای اجرای تلویزیونی بودن، رینا برنامه داشت آخر تمرین جلو همه به فلیکس ابراز علاقه کنه.

سالن پر بود از نور و موسیقی. بچه‌ها خسته اما خوشحال بودن. رینا یواش یواش خودش رو به فلیکس نزدیک کرد و با یه لبخند مصنوعی گفت:
‌‌! ‌‌فلیکس‌آ… می‌خوام بعد تمرین یه چیزی بهت بگم، تنهایی.

فلیکس فقط سری تکون داد. از اون‌ور سالن، هیونجین نگاش می‌کرد. چشماش پر از دلشوره بود.

تمرین تموم شد. چراغا خاموش شدن. فقط نور ملایمی از پنجره می‌تابید. همه آماده بودن وسایلشون رو جمع کنن که صدای رینا بلند شد:

! یه لحظه همه وایسین، من می‌خوام یه چیزی بگم...

همه برگشتن سمتش.

! من... نمی‌دونم چطور بگم، ولی فکر کنم همه متوجه شدن که من از یه مدت قبل به فلیکس حس خاصی داشتم.
امروز می‌خوام بهش بگم... که دوسش دارم. 💕

همه شوکه شدن. سکوت. فقط صدای نفس کشیدن می‌اومد.

رینا به سمت فلیکس رفت. دستش رو دراز کرد.
! فلیکس… تو چی فکر می‌کنی؟

و اینجا بود که فلیکس یه نفس عمیق کشید. به جای اینکه جواب رینا رو بده، رفت کنار هیونجین ایستاد. نگاهش کرد. لبخند زد. دست هیونجین رو گرفت و رو به همه گفت:

+این… کسیه که از ۷ سال پیش، تا الان، فقط به اون فکر می‌کردم.

هر بار که تمرین می‌کردم، هر بار که زمین می‌خوردم، به یه نفر فکر می‌کردم…

هیونجین.


همه زل زده بودن. رینا شوکه شده بود، لب‌هاش نیمه‌باز، انگار بخواد اعتراض کنه.
ولی فلیکس ادامه داد:

+من عاشقشم. از همون بوسه‌ی آخرمون… از همون شب بارونی.

تو فقط می‌خواستی کنارم باشی چون حالا برگشتم روی استیج.

ولی اون، حتی وقتی هیچ‌کس نبود، همه‌چیِ من بود.


هیونجین هنوز توی شوک بود. ولی فلیکس دستاشو گرفت و یه بوسه‌ی آروم گذاشت روی پیشونیش. بعد لب‌هاش...

یک بوسه‌ی واقعی، توی نور کم، جلوی همه، جلوی رینا.
دوربین‌های تمرین همه روشن بودن. هیچ‌کس حرفی نزد.

رینا لرزید. یکی از دخترا زیر لب گفت: — اوه مای گاد… داره گریه‌ش می‌گیره...

فلیکس از بوسه جدا شد، آروم سرش رو به شونه‌ی هیونجین تکیه داد.

رینا چشماش قرمز شد. با قدم‌های سنگین عقب رفت. از اتاق خارج شد. صدای پاشنه‌هاش که می‌رفت، مثل صدای شکست غرورش بود.

هیونجین لبخند زد و زمزمه کرد:
_دیدی گفتم هنوز اینجایی...

فلیکس با صدای آهسته گفت:
+و اینجا می‌مونم... جلوی همه، کنار تو.


---


از شانس اونا رینا افتاد توی گروه اونا
(علامت رینا!)

رینا جلوی آینه گریم نشسته بود به هیونجین و فلیکس نگاه میکر که داشتن تمرین، میکردن .

تو چشمای هم دیگه نگاه میکردن. دست هاشون رو به هم، میزدن.
! میشه روی تمرین هاتون تمرکز کنین؟
اینجا جای عشق ورزیدن نی.



---


تمرین گروه تازه‌کار شروع شده. هیونجین و فلیکس حالا کنار هم هستن، ولی رینا دست‌بردار نیست. هی خودشو به فلیکس می‌چسبونه، هی زیرچشمی به هیونجین نگاه می‌کنه.

تا اینکه یه روز هیونجین بی‌طاقت میشه:

_رینا، میشه یه بار واسه همیشه بفهمی که اون به تو هیچ حسی نداره؟

رینا لبخند مسخره‌ای می‌زنه:
ـ واقعاً فکر می‌کنی این پسر، بعد از ۷ سال برگشته واسه تو؟ معلومه که فقط دنبال دیده شدنه...

فلیکس آروم از پشت سرش میاد، می‌گه: +رینا... یه چیز رو اشتباه گرفتی. من هفت سال کار کردم تا بتونم برگردم پیش اون کسی که عاشقشم، نه روی استیج.

🧊 سکوت...

هیونجین لبخندش پُر از پیروزیه. همه اطراف هم شنیدن. حتی یکی از اعضای گروه فیلم گرفته 😏

آخرش رینا از گروه کنار گذاشته میشه چون مشخص میشه یه‌عالمه تمرینو پیچونده و پشت سر بقیه حرف زده بوده. یه پایان تلخ و تحقیرکننده براش، همونطور که لیاقتش بود 🤭💅