کسی که دل تو براش میتپید،چیشد بیخبررفت و تنهات گذاشت

کسی که دل تو براش میتپید،چیشد بیخبررفت و تنهات گذاشت
دوسش داشتی اندازه ی زندگیت،ولی حیف یذره لیاقت نداشت
چرارفت نفهمیدی اینوهنوز،چیشد از تو دل کند و دیوونه شد
همه چی درست بود ولی یکدفعه،غم و غصه مهمون این خونه شد
هنوزم یه وقتایی دلتنگشی،میری عطرشو گاهی بو میکشی
به قدری شکستی که حس میکنی،همین روزا از غصه دیوونه شی
نمیتونی از یاد اون رد بشی،نمیشه تو هم مثل اون بد بشی
تلاشت رو کردی و امانشد،نتونستی که راهشو سد بشی
شده کار تو گریه کردن فقط،نمیگیره حتی سراغی ازت
به عکسای اون هی نگاه میکنی،ولی داری باز اشتباه میکنی
یه عمریه چشم انتظار هستی و،چشاتو همش روی در بستیو
میگی مطمینم که در میزنه،خیال میکنی به تو سر میزنه
هنوزم یه وقتایی دلتنگشی،میری عطرشو گاهی بو میکشی
اشتباه میکنی