پسر بد (21)

از زبون جونگ کوک)
داشتم دوان دوان به سمت شرکت میرفتم. مدیر ازم خواسته بود برگردم شرکت و یه سری کارا رو انجام بدم. بلاخره رسیدم. مدیر با یه عالمه لیست منتظرم وایستاده بود..
مدیر : دو دقیقه تاخیر..
جونگ کوک : ببخشید.. تا اینجا دویدم خیلی ترافیک بود..
مدیر : خب حالا وقتشه خودتو نشون بدی اینا رو چک کن هرجا مشکل داشت درستش کن و بعد بزار روی میزم فردا میبینمشون...من دیرم شده باید برم..
جونگ کوک : به سلامت برسید.. لعنتی روز تعطیل هم اومده سراغم..
مدیر : چیزی گفتی؟..
جونگ کوک :. ها.. نه.. چیزی نگفتم شما برید..
بعد اینکه مدیر رفت نشستم پشت میزم و مشغول شدم. زمان مثل باد میرفت و من خسته و خسته تر میشدم. فقط دلم خواب میخواست. آخرین برگه رو چک کردم کارم تموم شد. نگاه ساعت کردم دیدم ساعت ۱ شب شده. سریع وسایلمو برداشتم رفتم خونه. اون شب قرار بود با جیمین نوشیدنی بزنیم. سه سالی میشه که از نیوزلند برگشتم کره. زندگی اونجا برام داشت سخت میشد. سال اول که رفتم نیوزلند فقط برای درمان شدنم بود. من هیچ وقت خبر نداشتم که یه خانم منو به سرپرستی گرفته و پول درمانمو میده تا اینکه بلاخره تونستم درمان بشم بعد اینکه درمان شدم اون خانم منو برد پیش خودش. اولش سخت بود برام مدام گریه میکردم و میگفتم که میخوام برگردم پرورشگاه پیش تهیونگ. اما خب فایده نداشت زود به اونجا عادت کردم. همیشه با یاد و خاطره ی تهیونگ روزامو میگذروندم و دوست داشتم بفهمم الان داره چیکار میکنه خوبه یا بد. خوشحاله یا ناراحت. اما وقتی بزرگ تر شدم تصمیم گرفتم تهیونگ رو گوشه ای از خاطراتم بزارم و دیگه اونقدر بهش فکر نکنم. بعد اینکه پا توی دبیرستان گذاشتم مادرخوندم مریض شد و مرد و من زود مستقل شدم. تصمیم گرفتم خودم نون شبمو به دست بیارم برا همین شبا پاره وقت توی یه کافه کار می‌کردم و مخارج خودمو میدادم. نصف پولمو همیشه پس انداز میکردم تا بتونم کتاب درس بخرم. بعد اینکه مدرسه رو تموم کردم برای دانشگاه سئول درخواست دادم و قبول شدم و تونستم برگردم کره. قبل اینکه برسم خونه از سوپرمارکت سوجو خریدم و رفتم خونه...
جونگ کوک : من اومدم..
جیمین : نه جون من هنوز نمیومد.. چرا انقدر دیر..
جونگ کوک : مدیر یه عالمه کار ریخته بود سرم.. روزی که همه تعطیلن چرا من سر کار باشم.. خدایاا.. بیا بگیر..
جیمین : سوجو خریدی!.. وای.. اونقدرم بد نیست..
جونگ کوک : چی میگی..
جیمین : حتما برا مدیرت کارمند نمونه ای.. مگر الان کارای خودشو نمی‌داد دستت.. همینو مگه نمیخواستی..
جونگ کوک : از خدامه ولی خب.. آخه چرا باید روز تعطیل هم برم سرکار منم آدمم خووو..
جیمین : حالا نمیخواد حرص بخوری برو لباستو عوض کن.... (صدای زنگ در) مرغ سوخاری هم رسید.. زود باش..
جونگ کوک : ایول پسر تو یه فرشته ای..!.
رفتم لباسمو عوض کردم. جیمین توی آشپز خونه داشت مرغ هارو توی ظرف میزاشت...