اذرخش سئول

#ℙ𝕒𝕣𝕥 1
برگ‌های پاییزی سئول، زیر قدم‌های لارا، دختری پر نشاط و کمی درون‌گرا، هوای خنک شهر، با بوی قهوه‌ی تازه و دود ملایم ماشین‌ها آمیخته بود. لارا، در حالی که کیفش را محکم‌تر گرفته بود، در خیابان‌های پر جنب و جوش سئول قدم می‌زد. امروز روز خاصی بود؛ کنسرت بزرگ جونگ‌کوک، ستاره‌ای که تمام دنیا را تسخیر کرده بود، قرار بود امشب در همین شهر برگزار شود.

لارا همیشه طرفدار صدای او بود، اما این علاقه بیشتر در سکوت اتاقش خلاصه می‌شد. دیدن او از نزدیک، در شهری به این بزرگی، بیشتر شبیه به یک رویا بود. "شاید بتونم از دور صداشو بشنوم..." با این فکر، به سمت محل برگزاری کنسرت رفت.

شب فرا رسید و استادیوم با هزاران تماشاگر، غرق در نور و هیجان بود. لارا، با قلبی که تند می‌زد، میان جمعیت ایستاده بود. ناگهان، نورافکن‌ها روشن شدند و جونگ‌کوک روی صحنه ظاهر شد. همان لبخند معروف، همان انرژی بی‌نظیر. اجرای او نفس‌گیر بود و لارا، در میان جمعیت، انگار که در دنیای دیگری سیر می‌کرد.

پس از پایان کنسرت، جمعیت به آرامی متفرق می‌شد. لارا، هنوز در تب و تاب اجرا، به سمت خروجی می‌رفت. در یکی از راهروهای نسبتاً خلوت که به سمت پارکینگ‌های زیرزمینی می‌رفت، ناگهان با کسی برخورد کرد. تعادلش را از دست داد و کیفش از دستش افتاد. وقتی صورتش را بالا آورد، نفَسش بند آمد. جونگ‌کوک بود. درست روبروی او، با همان چهره‌ی آشنا، کمی خسته از اجرا، اما همچنان گیرا.

چشم‌هایشان برای لحظه‌ای در هم قفل شد. سکوتی سنگین بینشان حکم‌فرما شد، سکوتی که فقط با صدای دور شدن جمعیت شکسته می‌شد. لارا به سختی توانست زمزمه کند: "ببخشید..." آیا او صدایش را شنید؟ یا این برخورد ناگهانی در قلب سئول، آغازگر داستانی بود که هیچ‌کس انتظارش را نداشت؟