part 6. three hearts, one love

ویو فردا صبح

با صدای زنگ گوشیم از خواب بیدار شدم. هنوز کامل بیدار نشده بودم که دیدم نایونه.

با اخم گوشی رو برداشتم.

ا/ت: چه مرگته؟ می‌دونی ساعت چنده بزغاله؟!

صدای خنده نایون از پشت تلفن اومد.

نایون: خیلی خوب بابا، چرا عصبی میشی؟ خونه‌ای؟ دارم میام.

ا/ت: برای چی؟

نایون: برای اینکه درباره اون پسره که دیشب دیدیم حرف بزنیم. همونی که خیلی کراش بود. 😏

چشمام رو چرخوندم.

ا/ت: آره گمشو بیا.

نایون: خداحافظ عشقم. 🤣

ا/ت: مرض... خداحافظ.

---

ویو ا/ت

از جام بلند شدم، ورزش کردم، دوش کوتاهی گرفتم و روتین پوستی انجام دادم.

مامان و بابام به خاطر کار رفته بودن شرکت و خونه ساکت بود.

یه پنکیک با آبمیوه آماده کردم و تازه نشسته بودم که صدای زنگ در اومد.

در رو باز کردم.

ا/ت: سلام عزیزم.

نایون با هیجان وارد شد.

نایون: سلام ا/تا! زود باش بگو... اون کی بود؟!

خندم گرفت.

ا/ت: اول بشین، نفس بکش دختر.

نایون نشست و منتظر نگاهم کرد.

نایون: خب؟ گوشم با توئه.

ا/ت: اون پسر... تهیونگه. پسر شریک بابامه.

چشم‌های نایون گرد شد.

نایون: یعنی همون کیم تهیونگ؟

سر تکون دادم.

ا/ت: آره. خانواده ما و خانواده کیم جزو بزرگ‌ترین خانواده‌های مافیا هستن. خانواده لی هم رتبه دوم رو دارن. بابام گفت یه پسر دارن به اسم جانگ لی. خانواده شی هم یه دختر دارن به اسم لیا.

نایون چند لحظه ساکت موند.

نایون: پشمام ریخت! ولی قبول کن، زندگیت شبیه فیلم شده. 🤣

خندیدم.

ا/ت: شاید...

اما ته دلم هنوز نمی‌فهمیدم چرا هر بار اسم تهیونگ می‌اومد، یه حس عجیب پیدا می‌کردم.

---

ویو ۵ هفته بعد

پنج هفته گذشت...

در این مدت اتفاق خاصی نیفتاد. زندگی مثل همیشه پیش می‌رفت؛ کار، خونه و روزهای تکراری.

تا اینکه یک شب...

---

ویوی خونه ا/ت

صدای بابام از پایین اومد.

ب.ا: دخترم، خانمم؟

ا/ت و م.ا: بله؟

ب.ا: فرداشب تولد پسر آقای لی هست. ما هم دعوتیم.

مامانم لبخند زد.

م.ا: حتماً میریم.

---

ویو ا/ت

وقتی اسم جانگ لی رو شنیدم، اخم کردم.

راستش از همون بار اول که دیدمش حس خوبی بهش نداشتم. زیادی مغرور بود و نگاهش اذیتم می‌کرد.

ا/ت: بابا من نمیام... خوشم نمیاد از پسرش.

بابام جدی نگاهم کرد.

ب.ا: باید بیای ا/ت. این مهمونی برای خانواده مهمه.

با ناراحتی نفس کشیدم.

ا/ت: باشههههه...

---

ویوی خونه خانواده کیم

ت.ب: فردا تولد پسر آقای لی هست. باید بیاید.

م.ت: باشه.

تهیونگ که مشغول کار بود، فقط سرش رو بلند کرد.

ته‌ته: خوب.

اما خودش نمی‌دونست فردا دوباره قرار است همان دختری را ببیند که مدتی بود از فکرش بیرون نمی‌رفت.

---

ویوی روز تولد

صبح مثل همیشه بیدار شدم، ورزش کردم، دوش گرفتم، روتین پوستی انجام دادم و بعد از صبحانه به سرکار رفتم.

روز شلوغی بود. چند مریض داشتم؛ بعضی دندان درد، بعضی آسیب دیده بودند.

بعد از رسیدگی به همه، به خانه برگشتم.

لباسی که مامان و بابام آماده کرده بودند پوشیدم و آماده شدم.

---

ویوی تولد جانگ لی

وقتی وارد سالن شدیم، بزرگی و شکوه مهمونی اولین چیزی بود که توجهم رو جلب کرد.

همه خانواده‌های مهم حضور داشتن.

بعد از چند دقیقه، خانواده لی وارد شدن.

جانگ لی با لبخند جلو اومد.

جانگ: سلام بانوی زیبا و جوان.

سرد جواب دادم.

ا/ت: سلام.

خانواده‌ها با هم سلام و احوالپرسی کردن و بعد ما رفتیم سر میز خانواده کیم نشستیم.

---

ویوی تهیونگ

همین که وارد سالن شدن، چشمم به ا/ت افتاد.

چند لحظه فقط نگاهش کردم.

ذهن تهیونگ:
چقدر زیبا شده...

ا/ت، چطور تونستی کسی مثل من رو این‌طور تغییر بدی؟

ا/ت نزدیک شد.

ا/ت: سلام، خوب هستین؟

ته‌ته: سلام، ممنونم. شما خوب هستین؟ خیلی زیبا شدین.

ا/ت کمی خجالت کشید.

ا/ت: خجالتم ندین... ممنونم.

همه چیز آرام بود...

تا اینکه ناگهان...

دختری به سمت تهیونگ آمد و اتفاقی افتاد که نگاه همه را به سمتشان کشاند...

ادامه دارد...