.

.
عشق را به ما اشتباه فهماندند...
هیچ کس به ما نگفت؛
عشق دور بازو و دور کمر و سایز جاهای مشخص نیست...
.
هیچ کس نبود به ما بگویید با کسی باش که با او خوشحالی،
نه کسی که تو را مهمانی آن چنانی میبرد و هر روز ماشین‌اش را عوض می‌کند و لباس مارک‌دار میپوشد...
.
عشق را اشتباه یادمان دادند و ما هم اشتباه یاد گرفتیم...
اسم هر هوس،
هر جا به جایی هورمون را عشق گذاشتیم...
.
کسی را که دوست داشتیم،
و حاضر نبود تنش را به ما بسپارد فروختیم به دخترهای چشم و لب و فک و دماغ عملی که همه شبیه به هم‌اند
و به گمانم خودشان هم از خودشان بدشان می‌آمده که کوبیدند
و از نو ساختند...
.
پسری را که هر روز با شاخه گل می‌آمد
و عشق میریخت توی نگاهمان را فروختیم
به این مثلا مرد های آمپولی،
که تا یک بهتر از ما را میبینند دل و دینشان بر باد میرود...
.
عشق را اشتباه فهمیدیم...
عشق رل زدن و تتو کردن اسمش روی سر و صورت،
و هر روز عکس دو نفره گرفتن و کلی قربان صدقه مجازی رفتن نیست...
.
عشق یعنی
تا مریض شد،
تا بی‌پول شد،
تا حوصله نداشت به خودش برسد،
تا چاق یا لاغر شد،
تا زبان‌ام لال تصادف کرد و طوریش شد
دستش را بگیری زل بزنی توی چشم‌هایش و بگویی
ببین با هم همه چیز را درست می‌کنیم...
.
عشق را از اول اشتباه یادمان دادند...