پارت ۷
پارت ۷
***
دستِ گرم و سنگینش دوباره لغزید روی لبهی لباس و با یه حرکتِ محکم و بیرحمانه، اون رو بالا زد؛ جوری که پوستِ لرزونت مستقیماً با هوایِ سردِ اتاق و گرمایِ دستهای اون برخورد کرد.
جونگکوک حتی یه لحظه هم مکث نکرد. نگاهش که از شدتِ میل، تیره و تار شده بود، روی بدنت چرخید. دستهای قدرتمندش مثل دو تا زنجیر، کمرت رو محکمتر چسبیدن و تو رو به سمت خودش کشیدن تا هیچ فاصلهای بینِ بدنهای گرمتون باقی نمونه.
وقتی لباست رو از تنت جدا کرد، فقط صدایِ نفسهای سنگین و نامنظمِ خودش بود که توی اون سکوتِ اتاق میپیچید. اون با یه نگاهِ حاکمانه و پر از مالکیت، بهت خیره شد؛ انگار داشت تمامِ جزئیاتِ بدنت رو با چشمهاش لمس میکرد.
بدونِ اینکه اجازه بده حتی یه فکرِ اضافه از سرت رد بشه، دوباره روی لبهات هجوم آورد؛ اما این بار، این بوسه دیگه از اون بوسهی راهرو، خبری از لطافت نداشت. یه بوسهی وحشیانه، عمیق و تشنه که انگار میخواست تمامِ وجودت رو ذوب کنه.
دستهای اون، حالا از لبهی لباس عبور کرده بودن و روی پوستِ کمرت حرکت میکردن، جوری که هر لمسش مثلِ یه موجِ برقی از بدنت رد میشد و باعث میشد بیاختیار به بدنش نزدیکتر بشی. اون با هر حرکتش، داشت ثابت میکرد که دیگه هیچ راهِ برگشتی از این بازی وجود نداره...
***
دستِ گرم و سنگینش دوباره لغزید روی لبهی لباس و با یه حرکتِ محکم و بیرحمانه، اون رو بالا زد؛ جوری که پوستِ لرزونت مستقیماً با هوایِ سردِ اتاق و گرمایِ دستهای اون برخورد کرد.
جونگکوک حتی یه لحظه هم مکث نکرد. نگاهش که از شدتِ میل، تیره و تار شده بود، روی بدنت چرخید. دستهای قدرتمندش مثل دو تا زنجیر، کمرت رو محکمتر چسبیدن و تو رو به سمت خودش کشیدن تا هیچ فاصلهای بینِ بدنهای گرمتون باقی نمونه.
وقتی لباست رو از تنت جدا کرد، فقط صدایِ نفسهای سنگین و نامنظمِ خودش بود که توی اون سکوتِ اتاق میپیچید. اون با یه نگاهِ حاکمانه و پر از مالکیت، بهت خیره شد؛ انگار داشت تمامِ جزئیاتِ بدنت رو با چشمهاش لمس میکرد.
بدونِ اینکه اجازه بده حتی یه فکرِ اضافه از سرت رد بشه، دوباره روی لبهات هجوم آورد؛ اما این بار، این بوسه دیگه از اون بوسهی راهرو، خبری از لطافت نداشت. یه بوسهی وحشیانه، عمیق و تشنه که انگار میخواست تمامِ وجودت رو ذوب کنه.
دستهای اون، حالا از لبهی لباس عبور کرده بودن و روی پوستِ کمرت حرکت میکردن، جوری که هر لمسش مثلِ یه موجِ برقی از بدنت رد میشد و باعث میشد بیاختیار به بدنش نزدیکتر بشی. اون با هر حرکتش، داشت ثابت میکرد که دیگه هیچ راهِ برگشتی از این بازی وجود نداره...
- ۱۰۱
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط