همه رفتن کسی دور و برم نیست چنین بی کس شدن در باورم نیست

همه رفتن کسی دور و برم نیست چنین بی کس شدن در باورم نیست اگر این آخر و این عاقبت بود به جز افسوس هوایی در سرم نیست. همه رفتن کسی با ما نموندش کسی خط دل ما رو نخوندش همه رفتن ولی این دل ما رو همون که فکر نمیکردیم سوزوندش.
چه حاشا کرده ایم بر در نخواهش چه آیا زنده ایم یا جان سپرده چه حاشا صحبتی حرفی کلامی که جزو رفته هاییم ما نمانده 
عجب بالا و پایین داره دنیا عجب این روزگار دل سرده با ما یه روز دور و برم صد تا رفیق بود منو امروز ببین تنهای تنها
خیال کردم که این گوشه کنارا یکی داره هوای کار ما را یکی هم این میون دل سوز ما هست نداره آزرو آزار ما را.