(ادامه قسمت شش)
(ادامه قسمت شش)
(سومشخص)
سالن خانه خانواده ا/ت
جین که مشغول تماشای تلویزیون بود، از جاش بلند شد و به سمت در رفت.
در رو باز کرد و با دیدن مهمون ناخوانده کمی تعجب کرد.
جین: جونگکوک؟!
جونگکوک: سلام جین. مزاحم شدم؟
جین: نه، بیا داخل. فقط انتظار دیدنت رو نداشتم!
جونگکوک وارد شد.
جین: اتفاقی افتاده؟
جونگکوک: باید با ا/ت صحبت کنم.
جین لبخند کوتاهی زد.
جین: پس ظاهراً امشب قراره شب جالبی داشته باشیم!
جونگکوک نگاه کوتاهی بهش انداخت.
جونگکوک: فقط صداش کن.
جین خندید و به سمت پلهها رفت.
(ا/ت ویو)
از اتاقم بیرون اومدم و از پلهها پایین رفتم.
ا/ت: جین؟ کی بود؟!
همین که به سالن رسیدم، چشمم به یه نفر افتاد.
همون کتوشلوار مشکی، همون قیافه جدی و همون اخم همیشگی!
ا/ت: تو؟!
جونگکوک نگاهش رو از گوشیش بلند کرد.
جونگکوک: متأسفانه.
ا/ت: وای، چه افتخاری! این وقت شب چی میخوای؟
جونگکوک: باید صحبت کنیم.
ا/ت: من که حرفی باهات ندارم.
جونگکوک: ولی من دارم.
ا/ت: خب برو با خودت صحبت کن، شاید به نتیجه رسیدی!
جین خندهاش گرفت.
جین: من برم برای خودم یه چایی بریزم. فکر کنم اینجا قراره بحث طولانی بشه!
جین از سالن خارج شد.
جونگکوک به مبل اشاره کرد.
جونگکوک: بشین.
ا/ت: اولاً دستور نده، دوماً خودم بلدم کجا بشینم.
با حرص روی مبل روبهروش نشستم.
جونگکوک: اومدم درباره شرایط این ازدواج صحبت کنیم.
ا/ت: چه ازدواجی؟! من که هنوز قبول نکردم!
جونگکوک: فکر میکنی من قبول کردم؟
ا/ت: پس چه بهتر! برو به بابات بگو منم نمیخوام.
جونگکوک: به نظرت امتحانش نکردم؟
چند لحظه ساکت شدم.
بعد دستهام رو روی هم گذاشتم.
ا/ت: خب، بگو ببینم جناب رئیس! چه شرایطی داری؟
جونگکوک کمی به جلو خم شد.
جونگکوک: اول اینکه هیچکدوم از ما حق نداریم وارد کارهای شخصی اون یکی بشیم.
ا/ت: موافقم.
جونگکوک: دوم، قرار نیست جلوی بقیه وانمود کنیم از هم متنفر هستیم.
ابروهام بالا رفت.
ا/ت: خب، پس باید چی کار کنیم؟ دست همدیگه رو بگیریم و قربونصدقه هم بریم؟!
جونگکوک با بیحوصلگی نفسش رو بیرون داد.
جونگکوک: منظورم اینه که جلوی خانوادهها و افراد دیگه دعوا راه نمیندازیم.
ا/ت: این یکی رو هم قبول دارم. البته به شرطی که خودت شروع نکنی!
جونگکوک: سوم، به وسایل شخصی همدیگه دست نمیزنیم.
ا/ت: عالیه! منم دقیقاً همین رو میخواستم.
چند لحظه بهش نگاه کردم.
ا/ت: حالا نوبت منه.
جونگکوک سرش رو کمی تکون داد.
ا/ت: اول اینکه هرکدوم اتاق خودمون رو داریم. من قرار نیست با تو هماتاق بشم.
جونگکوک: مشکلی نیست.
ا/ت: دوم، حق نداری برای من تعیین تکلیف کنی.
جونگکوک: منم همچین قصدی ندارم.
ا/ت: سوم، به وسایلم دست نمیزنی، حتی یه دونه گیره مو!
جونگکوک: این دیگه چه شرطیه؟!
ا/ت: شرط مهمیه! گیرههام گرونه!
جونگکوک با ناباوری نگاهم کرد.
جونگکوک: تموم شد؟
ا/ت: نه! چهارم، غذا خوردن من به تو هیچ ربطی نداره. هر وقت گرسنه شدم، غذا میخورم.
جونگکوک: واقعاً فکر میکنی من به غذا خوردنت اهمیت میدم؟
ا/ت: از قیافهات معلومه به هیچچیزی اهمیت نمیدی!
جونگکوک دستش رو روی پیشونیش کشید.
جونگکوک: با تو صحبت کردن واقعاً غیرممکنه.
ا/ت: باور کن این حس دوطرفهست!
(سومشخص)
چند دقیقه بعد، جین با دو فنجون چای وارد سالن شد.
یکی رو جلوی جونگکوک گذاشت و دیگری رو جلوی ا/ت.
جین: خب، به توافق رسیدین؟
ا/ت فنجونش رو برداشت.
ا/ت: فعلاً آتشبس اعلام کردیم!
جونگکوک فنجون چای رو برداشت.
جونگکوک: امیدوارم تا فردا دوام بیاره.
ا/ت: نگران نباش، من آدم صبوریام.
جونگکوک نگاهی بهش انداخت.
جونگکوک: تو؟!
ا/ت: بله، من! مشکلی داری؟
جین خندید.
جین: خب، فکر کنم بهتره همینجا تمومش کنین. هنوز نامزد نشدین، خونه رو روی سر هم خراب نکنین!
جونگکوک از جاش بلند شد و فنجونش رو روی میز گذاشت.
جونگکوک: من دیگه میرم.
جین: مراقب خودت باش.
جونگکوک به سمت در رفت.
قبل از خارج شدن، برای لحظهای برگشت و به ا/ت نگاه کرد.
جونگکوک: فردا سعی کن دردسر درست نکنی.
ا/ت با لبخند مصنوعی جواب داد:
ا/ت: تو هم سعی کن قیافهات رو یکم قابلتحملتر کنی.
جونگکوک سرش رو تکون داد و از خونه خارج شد.
جین با خنده به ا/ت نگاه کرد.
جین: واقعاً فکر میکنم این ازدواج قراره خیلی جالب بشه!
ا/ت فنجونش رو روی میز گذاشت.
ا/ت: جالب؟! جین، این تازه شروع بدبختیامه!
پایان قسمت ششم 🖤
خب تموم شدددد گیلی گیلیییی
(سومشخص)
سالن خانه خانواده ا/ت
جین که مشغول تماشای تلویزیون بود، از جاش بلند شد و به سمت در رفت.
در رو باز کرد و با دیدن مهمون ناخوانده کمی تعجب کرد.
جین: جونگکوک؟!
جونگکوک: سلام جین. مزاحم شدم؟
جین: نه، بیا داخل. فقط انتظار دیدنت رو نداشتم!
جونگکوک وارد شد.
جین: اتفاقی افتاده؟
جونگکوک: باید با ا/ت صحبت کنم.
جین لبخند کوتاهی زد.
جین: پس ظاهراً امشب قراره شب جالبی داشته باشیم!
جونگکوک نگاه کوتاهی بهش انداخت.
جونگکوک: فقط صداش کن.
جین خندید و به سمت پلهها رفت.
(ا/ت ویو)
از اتاقم بیرون اومدم و از پلهها پایین رفتم.
ا/ت: جین؟ کی بود؟!
همین که به سالن رسیدم، چشمم به یه نفر افتاد.
همون کتوشلوار مشکی، همون قیافه جدی و همون اخم همیشگی!
ا/ت: تو؟!
جونگکوک نگاهش رو از گوشیش بلند کرد.
جونگکوک: متأسفانه.
ا/ت: وای، چه افتخاری! این وقت شب چی میخوای؟
جونگکوک: باید صحبت کنیم.
ا/ت: من که حرفی باهات ندارم.
جونگکوک: ولی من دارم.
ا/ت: خب برو با خودت صحبت کن، شاید به نتیجه رسیدی!
جین خندهاش گرفت.
جین: من برم برای خودم یه چایی بریزم. فکر کنم اینجا قراره بحث طولانی بشه!
جین از سالن خارج شد.
جونگکوک به مبل اشاره کرد.
جونگکوک: بشین.
ا/ت: اولاً دستور نده، دوماً خودم بلدم کجا بشینم.
با حرص روی مبل روبهروش نشستم.
جونگکوک: اومدم درباره شرایط این ازدواج صحبت کنیم.
ا/ت: چه ازدواجی؟! من که هنوز قبول نکردم!
جونگکوک: فکر میکنی من قبول کردم؟
ا/ت: پس چه بهتر! برو به بابات بگو منم نمیخوام.
جونگکوک: به نظرت امتحانش نکردم؟
چند لحظه ساکت شدم.
بعد دستهام رو روی هم گذاشتم.
ا/ت: خب، بگو ببینم جناب رئیس! چه شرایطی داری؟
جونگکوک کمی به جلو خم شد.
جونگکوک: اول اینکه هیچکدوم از ما حق نداریم وارد کارهای شخصی اون یکی بشیم.
ا/ت: موافقم.
جونگکوک: دوم، قرار نیست جلوی بقیه وانمود کنیم از هم متنفر هستیم.
ابروهام بالا رفت.
ا/ت: خب، پس باید چی کار کنیم؟ دست همدیگه رو بگیریم و قربونصدقه هم بریم؟!
جونگکوک با بیحوصلگی نفسش رو بیرون داد.
جونگکوک: منظورم اینه که جلوی خانوادهها و افراد دیگه دعوا راه نمیندازیم.
ا/ت: این یکی رو هم قبول دارم. البته به شرطی که خودت شروع نکنی!
جونگکوک: سوم، به وسایل شخصی همدیگه دست نمیزنیم.
ا/ت: عالیه! منم دقیقاً همین رو میخواستم.
چند لحظه بهش نگاه کردم.
ا/ت: حالا نوبت منه.
جونگکوک سرش رو کمی تکون داد.
ا/ت: اول اینکه هرکدوم اتاق خودمون رو داریم. من قرار نیست با تو هماتاق بشم.
جونگکوک: مشکلی نیست.
ا/ت: دوم، حق نداری برای من تعیین تکلیف کنی.
جونگکوک: منم همچین قصدی ندارم.
ا/ت: سوم، به وسایلم دست نمیزنی، حتی یه دونه گیره مو!
جونگکوک: این دیگه چه شرطیه؟!
ا/ت: شرط مهمیه! گیرههام گرونه!
جونگکوک با ناباوری نگاهم کرد.
جونگکوک: تموم شد؟
ا/ت: نه! چهارم، غذا خوردن من به تو هیچ ربطی نداره. هر وقت گرسنه شدم، غذا میخورم.
جونگکوک: واقعاً فکر میکنی من به غذا خوردنت اهمیت میدم؟
ا/ت: از قیافهات معلومه به هیچچیزی اهمیت نمیدی!
جونگکوک دستش رو روی پیشونیش کشید.
جونگکوک: با تو صحبت کردن واقعاً غیرممکنه.
ا/ت: باور کن این حس دوطرفهست!
(سومشخص)
چند دقیقه بعد، جین با دو فنجون چای وارد سالن شد.
یکی رو جلوی جونگکوک گذاشت و دیگری رو جلوی ا/ت.
جین: خب، به توافق رسیدین؟
ا/ت فنجونش رو برداشت.
ا/ت: فعلاً آتشبس اعلام کردیم!
جونگکوک فنجون چای رو برداشت.
جونگکوک: امیدوارم تا فردا دوام بیاره.
ا/ت: نگران نباش، من آدم صبوریام.
جونگکوک نگاهی بهش انداخت.
جونگکوک: تو؟!
ا/ت: بله، من! مشکلی داری؟
جین خندید.
جین: خب، فکر کنم بهتره همینجا تمومش کنین. هنوز نامزد نشدین، خونه رو روی سر هم خراب نکنین!
جونگکوک از جاش بلند شد و فنجونش رو روی میز گذاشت.
جونگکوک: من دیگه میرم.
جین: مراقب خودت باش.
جونگکوک به سمت در رفت.
قبل از خارج شدن، برای لحظهای برگشت و به ا/ت نگاه کرد.
جونگکوک: فردا سعی کن دردسر درست نکنی.
ا/ت با لبخند مصنوعی جواب داد:
ا/ت: تو هم سعی کن قیافهات رو یکم قابلتحملتر کنی.
جونگکوک سرش رو تکون داد و از خونه خارج شد.
جین با خنده به ا/ت نگاه کرد.
جین: واقعاً فکر میکنم این ازدواج قراره خیلی جالب بشه!
ا/ت فنجونش رو روی میز گذاشت.
ا/ت: جالب؟! جین، این تازه شروع بدبختیامه!
پایان قسمت ششم 🖤
خب تموم شدددد گیلی گیلیییی
- ۲۲۹
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط