اندوه که از حد بگذرد ,

اندوه که از حد بگذرد ,

جایش را می دهد به یک بی اعتنایی مزمن . . . . .

دیگر مهم نیست ,

بودن یا نبودن ؛

دوست داشتن یا نـداشتن . . . . .

آنچه اهمیت دارد ,

کشداری رخوتناک از حسی است . . . . .

که دیگر تـو را به واکنش نمی کشاند!

در آن لحظه فقط در سکوت غـرق می شوی ,

و نگاه می کنی و نگاه و نـگــــــــــاه . . . . .