چند پارتی از جیمین
چند پارتی «عشق در یک نگاه» 🎬
Part 7 📄
جیمین چند قدم دور شد، اما جملهای که چند لحظه قبل گفته بود هنوز در ذهن ا/ت میچرخید.
_ «فکر کنم دارم کمکم میفهمم.»
ا/ت به رفتنش نگاه کرد.
+ یعنی چی...؟
اما قبل از اینکه بتواند بیشتر فکر کند، مسئول سالن صدایش زد:
«ا/ت! چند تا بطری از قفسهی بالا مونده، میتونی بیاریشون؟»
+ چشم.
ا/ت به سمت قفسهی بلند انتهای سالن رفت.
جیمین که هنوز داخل سالن بود، متوجه شد ا/ت قرار است از صندلی استفاده کند.
_ «صبر کن، خودم میارم.»
ا/ت برگشت.
+ نه، مشکلی نیست. فقط چند تا بطریه.
جیمین به صندلی نگاه کرد.
_ «اون صندلی خیلی مطمئن به نظر نمیاد.»
ا/ت لبخند کوچکی زد.
+ من حواسم هست.
و قبل از اینکه جیمین چیزی بگوید، ا/ت روی صندلی رفت.
دستش را بالا برد و به سمت بطریهای ردیف بالایی دراز کرد.
یکی را برداشت.
بعد دستش را برای بطری بعدی جلو برد...
اما ناگهان—
پایهی صندلی روی زمین لغزید.
+ وای!
همهچیز در یک لحظه اتفاق افتاد.
ا/ت تعادلش را از دست داد.
صندلی به یک طرف رفت و ا/ت همراه آن به سمت زمین خم شد.
اما قبل از اینکه با زمین برخورد کند...
دستهای جیمین او را گرفتند.
ا/ت با شوک چشمهایش را باز کرد.
جیمین او را در هوا نگه داشته بود.
_ «گرفتمت.»
ا/ت حتی فرصت نکرد جواب بدهد.
جیمین چند قدم از قفسه فاصله گرفت و مطمئن شد ا/ت جایی امن است.
اما درست همان لحظه...
صدای خفیف حرکت چیزی از بالای سرشان آمد.
ا/ت نگاهش را بالا برد.
یکی از بطریهای ویسکی که در ردیف بالایی قرار داشت، به خاطر تکان خوردن قفسه، آرام به سمت لبه حرکت کرده بود.
چشمهای ا/ت گرد شد.
بطری فقط چند سانتیمتر با افتادن فاصله داشت.
و اگر میافتاد...
مستقیم روی صورت ا/ت فرود میآمد.
+ جیمین...
اما جیمین هنوز نگاهش روی ا/ت ثابت مانده بود.
همان لحظه بطری از لبهی قفسه جدا شد.
ا/ت با وحشت جیغ کوتاهی کشید و چشمهایش را بست.
صدای—
شــکــســتــن شــیــشــه
در سالن پیچید.
ا/ت چند ثانیه همانطور چشمهایش را بسته نگه داشت.
هیچ دردی احساس نمیکرد.
آرام چشمهایش را باز کرد.
بطری روی زمین شکسته بود.
اما نه کنار صورتش.
نه حتی نزدیکش.
جیمین در همان چند ثانیه او را چند قدم از محل افتادن بطری دور کرده بود.
ا/ت هنوز در آغوش جیمین قرار داشت و جیمین محکم او را نگه داشته بود.
چند ثانیه سکوت...
جیمین با نگاهی جدی و نگران به صورت ا/ت خیره شده بود.
+ جیمین...
صدای ا/ت میلرزید.
جیمین انگار تازه متوجه شد هنوز او را در آغوش دارد.
آرام او را روی زمین گذاشت.
_ «خوبی؟»
ا/ت جواب نداد.
هنوز شوکه بود.
جیمین دوباره پرسید:
_ «ا/ت؟»
دختر بالاخره آرام سر تکان داد.
+ آره...
اما صدایش هنوز میلرزید.
جیمین نگاهی به بطری شکسته انداخت و بعد دوباره به ا/ت نگاه کرد.
_ «میتونست خیلی بدتر بشه.»
ا/ت سرش را پایین انداخت.
+ من... فکر کردم روی صورتم میافته.
جیمین لحظهای ساکت ماند.
بعد با صدایی آرام گفت:
_ «ولی نیفتاد.»
ا/ت سرش را بالا آورد.
جیمین هنوز همان نگاه جدی را داشت.
_ «چون من اونجا بودم.»
قلب ا/ت برای لحظهای ایستاد.
نمیدانست چه بگوید.
جیمین چند قدم به سمت قفسه رفت و به بطریهای باقیمانده نگاه کرد.
بعد برگشت سمت ا/ت.
_ «از این به بعد برای برداشتن چیزهای بالای قفسه، منو صدا میزنی.»
ا/ت خیلی آرام گفت:
+ چرا؟
جیمین بدون مکث جواب داد:
_ «چون نمیخوام دوباره ببینم ممکنه اتفاقی برات بیفته.»
ا/ت به چشمهایش خیره ماند.
این بار هیچکدام چیزی نگفتند.
اما چیزی در نگاه جیمین تغییر کرده بود.
چیزی که ا/ت هنوز نمیتوانست اسمش را بگذارد...
و جیمین هم شاید هنوز جرئت نمیکرد به زبانش بیاورد.
پایان پارت ۷
پارتتتتت بعدییی خیلی خفنههههه
و اینکه خفن نوشتم🫡📄😑
قدرمو بدونینننن
Part 7 📄
جیمین چند قدم دور شد، اما جملهای که چند لحظه قبل گفته بود هنوز در ذهن ا/ت میچرخید.
_ «فکر کنم دارم کمکم میفهمم.»
ا/ت به رفتنش نگاه کرد.
+ یعنی چی...؟
اما قبل از اینکه بتواند بیشتر فکر کند، مسئول سالن صدایش زد:
«ا/ت! چند تا بطری از قفسهی بالا مونده، میتونی بیاریشون؟»
+ چشم.
ا/ت به سمت قفسهی بلند انتهای سالن رفت.
جیمین که هنوز داخل سالن بود، متوجه شد ا/ت قرار است از صندلی استفاده کند.
_ «صبر کن، خودم میارم.»
ا/ت برگشت.
+ نه، مشکلی نیست. فقط چند تا بطریه.
جیمین به صندلی نگاه کرد.
_ «اون صندلی خیلی مطمئن به نظر نمیاد.»
ا/ت لبخند کوچکی زد.
+ من حواسم هست.
و قبل از اینکه جیمین چیزی بگوید، ا/ت روی صندلی رفت.
دستش را بالا برد و به سمت بطریهای ردیف بالایی دراز کرد.
یکی را برداشت.
بعد دستش را برای بطری بعدی جلو برد...
اما ناگهان—
پایهی صندلی روی زمین لغزید.
+ وای!
همهچیز در یک لحظه اتفاق افتاد.
ا/ت تعادلش را از دست داد.
صندلی به یک طرف رفت و ا/ت همراه آن به سمت زمین خم شد.
اما قبل از اینکه با زمین برخورد کند...
دستهای جیمین او را گرفتند.
ا/ت با شوک چشمهایش را باز کرد.
جیمین او را در هوا نگه داشته بود.
_ «گرفتمت.»
ا/ت حتی فرصت نکرد جواب بدهد.
جیمین چند قدم از قفسه فاصله گرفت و مطمئن شد ا/ت جایی امن است.
اما درست همان لحظه...
صدای خفیف حرکت چیزی از بالای سرشان آمد.
ا/ت نگاهش را بالا برد.
یکی از بطریهای ویسکی که در ردیف بالایی قرار داشت، به خاطر تکان خوردن قفسه، آرام به سمت لبه حرکت کرده بود.
چشمهای ا/ت گرد شد.
بطری فقط چند سانتیمتر با افتادن فاصله داشت.
و اگر میافتاد...
مستقیم روی صورت ا/ت فرود میآمد.
+ جیمین...
اما جیمین هنوز نگاهش روی ا/ت ثابت مانده بود.
همان لحظه بطری از لبهی قفسه جدا شد.
ا/ت با وحشت جیغ کوتاهی کشید و چشمهایش را بست.
صدای—
شــکــســتــن شــیــشــه
در سالن پیچید.
ا/ت چند ثانیه همانطور چشمهایش را بسته نگه داشت.
هیچ دردی احساس نمیکرد.
آرام چشمهایش را باز کرد.
بطری روی زمین شکسته بود.
اما نه کنار صورتش.
نه حتی نزدیکش.
جیمین در همان چند ثانیه او را چند قدم از محل افتادن بطری دور کرده بود.
ا/ت هنوز در آغوش جیمین قرار داشت و جیمین محکم او را نگه داشته بود.
چند ثانیه سکوت...
جیمین با نگاهی جدی و نگران به صورت ا/ت خیره شده بود.
+ جیمین...
صدای ا/ت میلرزید.
جیمین انگار تازه متوجه شد هنوز او را در آغوش دارد.
آرام او را روی زمین گذاشت.
_ «خوبی؟»
ا/ت جواب نداد.
هنوز شوکه بود.
جیمین دوباره پرسید:
_ «ا/ت؟»
دختر بالاخره آرام سر تکان داد.
+ آره...
اما صدایش هنوز میلرزید.
جیمین نگاهی به بطری شکسته انداخت و بعد دوباره به ا/ت نگاه کرد.
_ «میتونست خیلی بدتر بشه.»
ا/ت سرش را پایین انداخت.
+ من... فکر کردم روی صورتم میافته.
جیمین لحظهای ساکت ماند.
بعد با صدایی آرام گفت:
_ «ولی نیفتاد.»
ا/ت سرش را بالا آورد.
جیمین هنوز همان نگاه جدی را داشت.
_ «چون من اونجا بودم.»
قلب ا/ت برای لحظهای ایستاد.
نمیدانست چه بگوید.
جیمین چند قدم به سمت قفسه رفت و به بطریهای باقیمانده نگاه کرد.
بعد برگشت سمت ا/ت.
_ «از این به بعد برای برداشتن چیزهای بالای قفسه، منو صدا میزنی.»
ا/ت خیلی آرام گفت:
+ چرا؟
جیمین بدون مکث جواب داد:
_ «چون نمیخوام دوباره ببینم ممکنه اتفاقی برات بیفته.»
ا/ت به چشمهایش خیره ماند.
این بار هیچکدام چیزی نگفتند.
اما چیزی در نگاه جیمین تغییر کرده بود.
چیزی که ا/ت هنوز نمیتوانست اسمش را بگذارد...
و جیمین هم شاید هنوز جرئت نمیکرد به زبانش بیاورد.
پایان پارت ۷
پارتتتتت بعدییی خیلی خفنههههه
و اینکه خفن نوشتم🫡📄😑
قدرمو بدونینننن
- ۸.۳k
- ۰۲ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط