یک لیوان نسکافه در کنار کیک کارامل
" یک لیوان نسکافه در کنار کیک کارامل"
پارت24
خنده کردم حالا فامیدم پس این ها همیش بخاطر توی اره
دستامو داخل جیب کتم فرو بردم و با قدمای اورم نزدیک سنگ قبر رفتم
روی زمین کنار سینگ قبر نشستم
خنده تلخ و خشک میکنم
چویا: پس اینها همیش زیر سر توری مگه نه اوداساکو
گفتم نمیشه الکی الکی بخوام بیام اینجا حالا دلیلشو فهمیدم
برادر بزرگه اون احمق منو کشنده اینجا جالبه
نفسم بیرون میدن و نگاه به اسمون به رقص رویاهی
به اواز باد و گیاهان
و بعد به روح هایی که در تنهایی خودشونن به سر میبرند
با لطافت عجب دستم روی سنگ قبر میکشم
چویا : هعی حالا خب .. اونجا چطوره
خودتم میدونی که الان اون احمقا خودشون دلیل مرگت میدونن دیگه
اما خب ... حق میدم تو برادر بزرگ اون احمق کوچیک و رفیق صمیم اون بانداژ حرم کن بودی
اما میدونی ... خب
کلمات با تردید بیرون میدم
اما قبلش تک تک کلمات با دقت انتخاب میکنم
چویا : خب میدونی میخواستم از اول فقط مراقب یاشا باشم اما خب .... رسم روزگار یک چی دیگه خواست
انگار سرنوشت قراره متفاوت باشه
نمیدونم باید بهش بگم یا نه اما اخرش بلخره از این درد خلاص میشم
دردی که .. اهههه دردی که کل وجودم داغون کرده
ولی بهت قول میدم
از رو زمین بلند میشم لباسم صاف میکنم
و روی پاشنه پا میچرخم
درحالی که با هر قدرم
به سمت سرما بیشتر ، تاریکی های مداوم ، و اشکان خدا میرم
زیر لب زمزمه میکنم
چویا :ولی بهت قول میدم نمیزارم اون احمق اسیب ببینه
و با قدم اخرار دنیای مردگان فاصله میگم
و به واقعت تلخ برمیگردم
(خبببب عشقی که اینو خونده اون حمابتم خوب جیزه هااااا)
پارت24
خنده کردم حالا فامیدم پس این ها همیش بخاطر توی اره
دستامو داخل جیب کتم فرو بردم و با قدمای اورم نزدیک سنگ قبر رفتم
روی زمین کنار سینگ قبر نشستم
خنده تلخ و خشک میکنم
چویا: پس اینها همیش زیر سر توری مگه نه اوداساکو
گفتم نمیشه الکی الکی بخوام بیام اینجا حالا دلیلشو فهمیدم
برادر بزرگه اون احمق منو کشنده اینجا جالبه
نفسم بیرون میدن و نگاه به اسمون به رقص رویاهی
به اواز باد و گیاهان
و بعد به روح هایی که در تنهایی خودشونن به سر میبرند
با لطافت عجب دستم روی سنگ قبر میکشم
چویا : هعی حالا خب .. اونجا چطوره
خودتم میدونی که الان اون احمقا خودشون دلیل مرگت میدونن دیگه
اما خب ... حق میدم تو برادر بزرگ اون احمق کوچیک و رفیق صمیم اون بانداژ حرم کن بودی
اما میدونی ... خب
کلمات با تردید بیرون میدم
اما قبلش تک تک کلمات با دقت انتخاب میکنم
چویا : خب میدونی میخواستم از اول فقط مراقب یاشا باشم اما خب .... رسم روزگار یک چی دیگه خواست
انگار سرنوشت قراره متفاوت باشه
نمیدونم باید بهش بگم یا نه اما اخرش بلخره از این درد خلاص میشم
دردی که .. اهههه دردی که کل وجودم داغون کرده
ولی بهت قول میدم
از رو زمین بلند میشم لباسم صاف میکنم
و روی پاشنه پا میچرخم
درحالی که با هر قدرم
به سمت سرما بیشتر ، تاریکی های مداوم ، و اشکان خدا میرم
زیر لب زمزمه میکنم
چویا :ولی بهت قول میدم نمیزارم اون احمق اسیب ببینه
و با قدم اخرار دنیای مردگان فاصله میگم
و به واقعت تلخ برمیگردم
(خبببب عشقی که اینو خونده اون حمابتم خوب جیزه هااااا)
- ۱۴.۵k
- ۰۵ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط