helf brother part 65

برادر ناتنی پارت ۶۵

جونگکوک هنوز پیشونیشو به پیشونیم چسبونده بود. نفس‌هاش گرم بود و بهم می‌خورد. نه حرفی می‌زد، نه تکون می‌خورد، فقط… بود. همون‌طور که دلم می‌خواست.

چشماش رو باز کرد. یه لحظه چشم توی چشم شدیم و همه‌چی توی هم گره خورد. خجالت، ترس، عشق، سردرگمی… همه‌چی. ولی توی اون نگاه، یه چیزی بیشتر از همشون بود. یه چیزی که تا حالا ندیده بودم. شاید پذیرش… شاید حتی عشق.

اون دستشو دورم حلقه کرد و منم ناخودآگاه خودمو بیشتر بهش چسبوندم. لب‌هاش دوباره به لب‌هام رسید، اما این‌بار بوسه‌ش آروم‌تر بود. نرم‌تر، محتاط‌تر… مثل اینکه بخواد مطمئن بشه منم همونقدری می‌خوامش که اون منو.

دستم رو گذاشتم روی گونه‌ش، سر انگشتام آروم گونه‌شو نوازش می‌کرد. بوسه‌شو ادامه داد. طولانی‌تر، پر از حس… نفس‌هامون قاطی شده بود. دیگه نه روز مهم بود، نه شب، نه سفر، نه خانواده… فقط ما بودیم، و همین لحظه.

وقتی بوسه‌مون تموم شد، سرمو روی سینه‌ش گذاشتم. قلبش تند می‌زد، درست مثل قلب من. دستش موهامو نوازش می‌کرد و هیچ‌کدوم حرفی نمی‌زدیم. سکوت اون لحظه، خیلی بیشتر از هر کلمه‌ای حرف داشت.

زمزمه کرد:
"کاش… این اشتباه، واقعی‌تر از هر چیزی باشه که تا حالا داشتم."

چشامو بستم و آروم گفتم:
"جونگکوک… من دیگه نمی‌دونم چی درسته، چی غلط. فقط می‌دونم که الان، تو رو می‌خوام. فقط تو رو."

اون حرفی نزد. فقط منو محکم‌تر بغل کرد. و من برای اولین بار، توی آغوشش احساس امنیت کردم… حتی با اینکه می‌دونستم فردا دوباره ممکنه همه‌چی عوض شه.