پارت 156
*پرش زمانی ، بعد از اینکه رسیدیم خونه کارلوس مثل همیشه کلی اسرار کرد تا بره پیش اسکارلت و منم مخالفتی نکردم ، بعد از رسوندن کارلوس برگشتم خونه ، خیلی خسته بودم ... نه از لحاظ جسمی بلکه از لحاظ ذهنی ... نمیدونستم چیکار کنم ، دلم نمیخواست موضوع رو به عزی بگم ولی اونم حق داشت بدونه ... بلاخره اون پدر کارلوس بود ولی دلم نمیخواد حال عزی هم بد بشه و خودش رو مقصر بدونه ، بهترین کار این بود که از مایکل مشاوره بگیرم ، بدون معطلی زنگ زدم به مایکل *
مایکل : الو ...
*با اینکه سرش شلوغ بود بهم گوش داد و توصیه کرد موضوع رو به عزی بگم ...*
*پرش زمانی شب ، کارلوس برگشته بود و برای خواب آماده میشد منم پایین منتظر عزی بودم که ... ، در باز شد و عزی وارد شد *
عزرائیل: سلام عشقم ... اه چرا بیداری نکنه منتظر شوهرت بودی ؟
*لبخند خسته ای زد و با شیطنت گفت اما با دیدن چهره ی من لبخندش کمرنگ شد *
عزرائیل: یه سر به شازده کوچولو میزنم و میام
*رفت و بعد از دوش گرفتن اومد پایین ، کنارم رو کاناپه نشست ، درحالی که لبخند زده بود موهام رو نوازش میکرد *
عزرائیل: خب ؟
امیلی: خب چی ؟
عزرائیل: چرا خانم کوچولوی من انقدر عبوث و ناراحته ؟
*آب گلوم رو قورت دادم *
امیلی : راستش امروز رفتم مدرسه ی کارلوس و فقط من بودم .. خانم لیندا راجب وضعیت کارلوس تو مدرسه بهم گفت ... گفت که بعضی از بچه ها از کارلوس میترسن و بعضی از والدین هم از اینکه کارلوس تو مدرسه ست راضی نیستن .....
*تموم مدت که توضیح میدادم با چهره ی جدی بهم خیره شده بود ، بعد از اینکه حرفام تموم شد سکوت کردم *
عزرائیل: بخاطر همین ناراحت بودی ؟
امیلی : خ...خب ..
عزرائیل: دیگه بهش فکر نکن باشه ... الانم دوباره امیلیه من شو و مثل یه خانم کوچولو پرانرژی شو
*تعجب کردم که انقدر ریلکس بود *
عزرائیل: امی !
امیلی : عه صدات رو بلند نکن !
*خندید *
عزرائیل: من فقط یکم صدام رو از حد معمول بالاتر بردم
امیلی: خب نکن *اخم کردم*
*پوزخند زد و دستاش رو دو طرفم گذاشت و خم شد که باعث شد خودم رو عقب بکشم *
عزرائیل: چیه نکنه میترسی ؟
*لبش رو لیسید و پوزخند ش معنا دار تر شد *
امیلی : عزی ... اینجا نه ... عزی !
*پرش زمانی فردا ، آروم جابه جا شدم و دستم رو روی تخت کشیدم ولی عزی نبود ، چشمام رو باز کردم و به جای خالی عزی نگاه کردم ... اصلا ساعت چند بود ؟ ... یهو عزی وارد اتاق شد ، با دیدن وضعش یکم تعجب کردم انگار برای رفتن به جایی آماده شده بود *
عزرائیل: خب خب خانم خوابالو بلند شو سریع آماده شو
امیلی : کجا ؟
عزرائیل: مدرسه ...
امیلی : مدرسه ؟ آخه برا چی ؟
عزرائیل: انقدر منو سوال پیچ نکن بلند شو ...
*یه دست لباس برا درآورد و انداخت رو تخت *
عزرائیل: دم در منتظرم زیاد طولش نده
*بعدشم از اتاق رفت بیرون *
*پرش زمانی بعد از آماده شدن رفتیم مدرسه ... انقدر خسته بودم که حتی برای آمده کردن کارلوس هم بیدار نشده بودم و عزی آمادش کرده بود و برده بودش مدرسه *
*بعد از رسیدن به مدرسه وارد دفتر مدیر شدیم، با چیزی که دیدم چشمام گشاد شد ، تموم والدین تو مدرسه بودن ... اینجا چخبره ؟ مگه جلسه بود و من خبر نداشتم ؟*
خانم لیندا : خوش اومدید اعلیحضرت و بانو امیلی
*همه ادای احترام کردن و ماهم وارد شدیم ، همه طوری بنظر میرسیدن انگار ترسیدن .. شرط میبندم این کلاغ جمعشون کرده اینجا ...*
عزرائیل: خب ... میخواستم بدونم کی با بودن پسر من تو این مدرسه مشکل داره ... ببینم کیا مشکل دارن ؟
*با این حرفش همه تعجب کردن حتی من ، و بعضی ها هم رنگشون پرید ، عزی صبر کرد ولی وقتی جوابی بهش داده نشد ... *
عزرائیل: باید سوالم رو تکرار کنم ؟
*ینفر با ترس دستش رو بالا برد *
@ : من بودم اعلیحضرت... منو عفو کنید
*عزی نگاه سردی بهش انداخت و بعد نگاهش رو به بقیه داد *
عزرائیل: فقط همین بود ؟
#: منم بودم اعلیحضرت...
&: منم بودم ...
+ : منم بودم اعلیحضرت...
*عزی بهشون خیره شد ، بدون هیچ حرفی ... راستش حتی منم ترسیدم *
*یهو یه پوشه از روی میز مدیر برداشت و محتویات پوشه که پرونده های بچه های این والدین بود رو درآورد *
عزرائیل: من کار انتقال دادن پرونده ها رو انجام دادم میتونید خیلی زود بچه هاتون رو ببرید مدرسه ی دیگه
*چشم هام گشاد شد .... عزی به سرش زده بود !؟ *
عزرائیل: بازم کسی هست که مشکل داشته باشه ؟ ...
*وقتی با سکوت مواجه شد لبخند سردی زد *
عزرائیل: خب پس دیگه کاری نمیمونه ...
*دستش رو روی کمرم گذاشت و بعد از دفتر مدیر خارج شدیم *
مایکل : الو ...
*با اینکه سرش شلوغ بود بهم گوش داد و توصیه کرد موضوع رو به عزی بگم ...*
*پرش زمانی شب ، کارلوس برگشته بود و برای خواب آماده میشد منم پایین منتظر عزی بودم که ... ، در باز شد و عزی وارد شد *
عزرائیل: سلام عشقم ... اه چرا بیداری نکنه منتظر شوهرت بودی ؟
*لبخند خسته ای زد و با شیطنت گفت اما با دیدن چهره ی من لبخندش کمرنگ شد *
عزرائیل: یه سر به شازده کوچولو میزنم و میام
*رفت و بعد از دوش گرفتن اومد پایین ، کنارم رو کاناپه نشست ، درحالی که لبخند زده بود موهام رو نوازش میکرد *
عزرائیل: خب ؟
امیلی: خب چی ؟
عزرائیل: چرا خانم کوچولوی من انقدر عبوث و ناراحته ؟
*آب گلوم رو قورت دادم *
امیلی : راستش امروز رفتم مدرسه ی کارلوس و فقط من بودم .. خانم لیندا راجب وضعیت کارلوس تو مدرسه بهم گفت ... گفت که بعضی از بچه ها از کارلوس میترسن و بعضی از والدین هم از اینکه کارلوس تو مدرسه ست راضی نیستن .....
*تموم مدت که توضیح میدادم با چهره ی جدی بهم خیره شده بود ، بعد از اینکه حرفام تموم شد سکوت کردم *
عزرائیل: بخاطر همین ناراحت بودی ؟
امیلی : خ...خب ..
عزرائیل: دیگه بهش فکر نکن باشه ... الانم دوباره امیلیه من شو و مثل یه خانم کوچولو پرانرژی شو
*تعجب کردم که انقدر ریلکس بود *
عزرائیل: امی !
امیلی : عه صدات رو بلند نکن !
*خندید *
عزرائیل: من فقط یکم صدام رو از حد معمول بالاتر بردم
امیلی: خب نکن *اخم کردم*
*پوزخند زد و دستاش رو دو طرفم گذاشت و خم شد که باعث شد خودم رو عقب بکشم *
عزرائیل: چیه نکنه میترسی ؟
*لبش رو لیسید و پوزخند ش معنا دار تر شد *
امیلی : عزی ... اینجا نه ... عزی !
*پرش زمانی فردا ، آروم جابه جا شدم و دستم رو روی تخت کشیدم ولی عزی نبود ، چشمام رو باز کردم و به جای خالی عزی نگاه کردم ... اصلا ساعت چند بود ؟ ... یهو عزی وارد اتاق شد ، با دیدن وضعش یکم تعجب کردم انگار برای رفتن به جایی آماده شده بود *
عزرائیل: خب خب خانم خوابالو بلند شو سریع آماده شو
امیلی : کجا ؟
عزرائیل: مدرسه ...
امیلی : مدرسه ؟ آخه برا چی ؟
عزرائیل: انقدر منو سوال پیچ نکن بلند شو ...
*یه دست لباس برا درآورد و انداخت رو تخت *
عزرائیل: دم در منتظرم زیاد طولش نده
*بعدشم از اتاق رفت بیرون *
*پرش زمانی بعد از آماده شدن رفتیم مدرسه ... انقدر خسته بودم که حتی برای آمده کردن کارلوس هم بیدار نشده بودم و عزی آمادش کرده بود و برده بودش مدرسه *
*بعد از رسیدن به مدرسه وارد دفتر مدیر شدیم، با چیزی که دیدم چشمام گشاد شد ، تموم والدین تو مدرسه بودن ... اینجا چخبره ؟ مگه جلسه بود و من خبر نداشتم ؟*
خانم لیندا : خوش اومدید اعلیحضرت و بانو امیلی
*همه ادای احترام کردن و ماهم وارد شدیم ، همه طوری بنظر میرسیدن انگار ترسیدن .. شرط میبندم این کلاغ جمعشون کرده اینجا ...*
عزرائیل: خب ... میخواستم بدونم کی با بودن پسر من تو این مدرسه مشکل داره ... ببینم کیا مشکل دارن ؟
*با این حرفش همه تعجب کردن حتی من ، و بعضی ها هم رنگشون پرید ، عزی صبر کرد ولی وقتی جوابی بهش داده نشد ... *
عزرائیل: باید سوالم رو تکرار کنم ؟
*ینفر با ترس دستش رو بالا برد *
@ : من بودم اعلیحضرت... منو عفو کنید
*عزی نگاه سردی بهش انداخت و بعد نگاهش رو به بقیه داد *
عزرائیل: فقط همین بود ؟
#: منم بودم اعلیحضرت...
&: منم بودم ...
+ : منم بودم اعلیحضرت...
*عزی بهشون خیره شد ، بدون هیچ حرفی ... راستش حتی منم ترسیدم *
*یهو یه پوشه از روی میز مدیر برداشت و محتویات پوشه که پرونده های بچه های این والدین بود رو درآورد *
عزرائیل: من کار انتقال دادن پرونده ها رو انجام دادم میتونید خیلی زود بچه هاتون رو ببرید مدرسه ی دیگه
*چشم هام گشاد شد .... عزی به سرش زده بود !؟ *
عزرائیل: بازم کسی هست که مشکل داشته باشه ؟ ...
*وقتی با سکوت مواجه شد لبخند سردی زد *
عزرائیل: خب پس دیگه کاری نمیمونه ...
*دستش رو روی کمرم گذاشت و بعد از دفتر مدیر خارج شدیم *
- ۱.۸k
- ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط