غصه ها را پشت گوشم می‌اندازم 

غصه ها را پشت گوشم می‌اندازم 
چون طره‌ی گیسویی رها 
و تسلیم دست ها
من باید حالم خوب باشد ، 
باید شاد باشم ، 
باید بخندم ، 
باید آرام باشم
این منم !
کسی که غمی در دلش ، 
جسارتِ ماندن ندارد.

آفتاب که زد ؛
از نو جوانه خواهم زد ،
شکفته خواهم شد ،
شکوفه خواهم داد . . .!