شب آرامی بود

شب آرامی بود
میروم در ایوان، تا بپرسم از خود
زندگی یعنی چه؟

مادرم سینی چایی در دست
گل لبخندی چید، هدیه‌اش داد به من

خواهرم تکه‌ی نانی آورد، آمد آنجا
لب پاشویه نشست

پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد
شعر زیبایی خواند، و مرا برد به آرامش زیبای یقین

با خودم می‌گفتم:
زندگی، راز بزرگیست که در ما جاریست
زندگی فاصله‌ی آمدن و رفتن ماست
رود دنیا جاریست
زندگی، آبتنی کردن در این رود است
وقت رفتن به همان عریانی، که به هنگام ورود آمده‌ایم
دست ما در کف این رود به دنبال چه می‌گردد؟
هیچ!!!

زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره‌ها می‌ماند
شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری
شعله‌ی گرمی امید تورا خواهد کشت

زندگی درک همین اکنون است..
دیدگاه ها (۱)

اجتماعی

پارت دهم: «بازیِ بی‌انتها»تهیونگ به آرامی از روی صندلی بلند ...

....پارت سیزدهم....

بچه که بودم خیلی لواشک آلو دوست داشتم، برای همین تابستون که ...

🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی𓆩 پــارت ۹۲ 𓆪جیمین پاکت رو برداشت و با عجله ...

**پارت سیزدهم: زمزمه‌هایِ عمارت**لیها با قدم‌هایِ تند از دفت...

🖤 OBSESSION | وسواسپارت نوزدهم: مردی که هرگز نمُردجونگ‌کوک ا...

𝖕𝖆𝖗𝖙۲۶سه روز به عروسی مانده بود. مارال پشت پنجره‌ی اتاق ملکه...

•●عـنـوان: ܩوریرتی وطܔ پرࡄت - 𝆏۱۶●•_راوی_ویلیام مشغول خوردن ...

Nine

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط