007-دختری بی نام - پارت اول
...
این رمان نشات گرفته از تخیلات نویسنده است.
شخصیت ها در این داستان ۱۴ و ۱۶ ساله هستند.
....
بعد از یک بیخوابی طولانی، دامیان توی جنگل قدم میزد و کیفی را که برای سفر آورده بود، بیهدف در دست گرفته بود. اما هرچه بیشتر به جلو میرفت، جنگل عجیبتر میشد. هرچه پیشتر میرفت، گلهای غولپیکر و عجیب بیشتر و بیشتر به چشمش میآمدند. ساعتها گذشته بود و او نتوانسته بود راه برگشت را پیدا کند، اما ناگهان ساختمانی عجیب روبهرویش سبز شد؛ چیزی شبیه... یک آزمایشگاه؟
این چیزها برایش مهم نبود. با خوشحالی به سمت ساختمان دوید، اما ناگهان متوجه شد که آنجا یک مکان ممنوعه است و سربازها به دنبال او افتادند. دامیان فرار کرد، اما دیگر نمیتوانست به سمت جنگل برود؛ بنابراین از دری مخفی وارد ساختمان شد. آرام و بیتوجه، به دنبال جایی برای پناه گرفتن تا آرام شدن اوضاع میگشت.
ناگهان اتاقی را دید با دری عجیب، قدیمی و زنگزده. هیچ صدایی از داخل نمیآمد، پس حدس زد اتاق خالی باشد. با استرس در را باز کرد و وارد اتاق شد. در را بست و به اطراف نگاه کرد. روبهرویش یک پنجره وجود داشت که بهسختی نور مهتاب را داخل اتاق منعکس میکرد، اما در تمام آن اتاق وسیع، همان یک پنجره وجود داشت و تنها نور، در همان نقطه نزدیک به جلوی در بود. تمام اتاق در تاریکی فرو رفته بود.
وقتی کمی به سمت تاریکی رفت، سایهی دختری را دید که روی زمین سرد اتاق، با لباسهایی کهنه و نازک شبیه لباسهای آزمایشگاه، پشت به او دراز کشیده بود. تنها چیزی که دیده میشد، موهای صورتی روشن او بود. دامیان اول ترسید، اما این امکان نداشت که چنین فرد بیچارهای از نگهبان ها باشد؛ این فرد بیشتر شبیه یک زندانی بود.
او به دختر نزدیکتر شد و درست پشت به او روی زمین نشست.
آن زمین وحشتناک سرد بود؛ با این وجود، دختر چطور میتوانست اینقدر راحت و بیخیال روی آن بخوابد؟ دامیان میخواست کمی نزدیکتر برود، اما ناگهان...
..
007- دختری بی نام - پارت اول
..
مدتی بود که آنیا از خواب بیدار شده بود و متوجه شخصی که پشتش نشسته بود، شد. از افکار او معلوم بود که فرد غریبهای است که اتفاقی به این آزمایشگاه آمده است. او به دامیان بیتوجه ماند تا خودش از آنجا برود، اما هرچه زمان میگذشت، او فقط پشت سرش نشسته بود و مدام به فکر کردن ادامه میداد. با این حال، باز هم به او توجه نکرد.
اما لحظهای که میخواست نزدیکتر بیاید، بیاختیار این کلمات از دهانش خارج شد:
آنیا:«تو کی هستی؟»
دامیان:«تو... تو بیدار شدی؟!»
#جاسوس_خانواده #جاسوس_ایکس_خانواده
این رمان نشات گرفته از تخیلات نویسنده است.
شخصیت ها در این داستان ۱۴ و ۱۶ ساله هستند.
....
بعد از یک بیخوابی طولانی، دامیان توی جنگل قدم میزد و کیفی را که برای سفر آورده بود، بیهدف در دست گرفته بود. اما هرچه بیشتر به جلو میرفت، جنگل عجیبتر میشد. هرچه پیشتر میرفت، گلهای غولپیکر و عجیب بیشتر و بیشتر به چشمش میآمدند. ساعتها گذشته بود و او نتوانسته بود راه برگشت را پیدا کند، اما ناگهان ساختمانی عجیب روبهرویش سبز شد؛ چیزی شبیه... یک آزمایشگاه؟
این چیزها برایش مهم نبود. با خوشحالی به سمت ساختمان دوید، اما ناگهان متوجه شد که آنجا یک مکان ممنوعه است و سربازها به دنبال او افتادند. دامیان فرار کرد، اما دیگر نمیتوانست به سمت جنگل برود؛ بنابراین از دری مخفی وارد ساختمان شد. آرام و بیتوجه، به دنبال جایی برای پناه گرفتن تا آرام شدن اوضاع میگشت.
ناگهان اتاقی را دید با دری عجیب، قدیمی و زنگزده. هیچ صدایی از داخل نمیآمد، پس حدس زد اتاق خالی باشد. با استرس در را باز کرد و وارد اتاق شد. در را بست و به اطراف نگاه کرد. روبهرویش یک پنجره وجود داشت که بهسختی نور مهتاب را داخل اتاق منعکس میکرد، اما در تمام آن اتاق وسیع، همان یک پنجره وجود داشت و تنها نور، در همان نقطه نزدیک به جلوی در بود. تمام اتاق در تاریکی فرو رفته بود.
وقتی کمی به سمت تاریکی رفت، سایهی دختری را دید که روی زمین سرد اتاق، با لباسهایی کهنه و نازک شبیه لباسهای آزمایشگاه، پشت به او دراز کشیده بود. تنها چیزی که دیده میشد، موهای صورتی روشن او بود. دامیان اول ترسید، اما این امکان نداشت که چنین فرد بیچارهای از نگهبان ها باشد؛ این فرد بیشتر شبیه یک زندانی بود.
او به دختر نزدیکتر شد و درست پشت به او روی زمین نشست.
آن زمین وحشتناک سرد بود؛ با این وجود، دختر چطور میتوانست اینقدر راحت و بیخیال روی آن بخوابد؟ دامیان میخواست کمی نزدیکتر برود، اما ناگهان...
..
007- دختری بی نام - پارت اول
..
مدتی بود که آنیا از خواب بیدار شده بود و متوجه شخصی که پشتش نشسته بود، شد. از افکار او معلوم بود که فرد غریبهای است که اتفاقی به این آزمایشگاه آمده است. او به دامیان بیتوجه ماند تا خودش از آنجا برود، اما هرچه زمان میگذشت، او فقط پشت سرش نشسته بود و مدام به فکر کردن ادامه میداد. با این حال، باز هم به او توجه نکرد.
اما لحظهای که میخواست نزدیکتر بیاید، بیاختیار این کلمات از دهانش خارج شد:
آنیا:«تو کی هستی؟»
دامیان:«تو... تو بیدار شدی؟!»
#جاسوس_خانواده #جاسوس_ایکس_خانواده
- ۱۲.۸k
- ۳۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط