تو امید منی پ۳

ویو هان: و ازم خواست تا اهنگمو بگم و باهاش بخونم
هان: و...ولی من نمیتونم
لینو: چرا میتونی خوبم میتونی بگیر میکروفون رو
هان: آخه
نمی‌تونستم بهش بگم اظطراب اجتماعی دارم
لینو: آخه چی پسر تو صدات خوبه بیا با هام بخونیمش
هان: دستم عرق کرده بود و می‌لرزید و نمی‌تونستم میکروفون رو نگه دارم همه نکاها رو من بود و انقدر ترسیده بودم که حتی متوجه نشدم دارم گریه میکنم
لینو: متوجه به حسی شدم
سرش پایین بود
سرش گرفتم بالا که دیدم داره گریه میکنه
هی هی باز چی شده
بغلش کردم و اروم تو گوشش گفتم چی شده
..هان: م....من.. میتر......سم
لینو: هیشش اروم باش طبیعیه
میتونم اسمتو بپرسم؟
هان: ه..هان...هان جیسونگ
لینو: خیلی خب جیسونگ نفس عمیق بکش
هان: نفس عمیق کشیدم که متوجه شدم داره دم گوشم نفس می‌کشه
خواستم جدا شم که نذاشت و بیشتر تو بغلش گرفتم
لینو: دم گوشش گفتم اروم باش من که هیولا نیستم که میخوای فرار کنی ببین اروم باش بهشون اهمیت نده خب؟
هان: سرمو تکون دادم و اروم منو از خودش جدا کرد
نفس عمیق کشیدم و ازم خواست که خودمو معرفی کنم.میکروفون رو جلو دهنم گرفتم و گفتم
انیو من هان جیسونگ هستم
طرفدار همیشگی شما آقای لی مین هو
لینو: تو میکروفون جوابشو دادم راحت باش لینو صدام کن با همین حرکتم صدای فنا رفتن بالا
دست جیسونگ رو گرفتم که استرس نگیره تو میکروفون گفتم
چه آهنگی رو میخوای بخونی
هان: آهنگ youth خیلی دوستش دارم
لینو: اوه این آهنگ مورد علاقه منم هست
خب بیا با شماره سه شروع کنیم
خرگوشااااا بشمارید