love from hate

پارت ۱۷
ویو هان
با شوک به صحنه روبروم نگاه میکردم. نمیتونستم از جام تکون بخورم. خرگوشیم..الان تیر خورد؟..بخاطر من؟ سریع به سمتش رفتم و کنارش نشستم. اشکام شروع به ریختن کردن.
هان: لینو! لینو بلند شو! لینو خواهش میکنم!
هرچقدر تکونش میدادم هیچ جوابی نمیداد. ضربلن قلبش رو چک کردم..هنوز زندست! باید برسونمش بیمارستان.‌لینو رد کول کردم و به سمت نزدیک ترین بیمارستان دویدم. بعد چند دقیقه رسیدیم. اونا لینو رو بردن داخل اتاق عمل. روی یه صندلی نشستم. چیکار کنم..چیکار کنم..چرا همیشه باید بدترین بلا ها سرم بیاد؟ بتید زنگ بزنم به چان..
تلفنم رو در اوردم و شماره چان رو گرفتم. بعد چند دقیقه جواب داد.
بنگچان: الو هان-
هان: بنگچان..
بنگچان: هی چرا داری گریه میکنی؟!
هان: بنگچان..لینو..تیر خورده.
بنگچان: چی؟!
هان: یکی از افراد مین..
بنگچان: هان الان کجایی؟!
هان: بیمارستان(....)
بنگچان: الان میام اونجا.
گوشی رو قطع کردم. دستام رو جلوی صورتم گذاشتم. نمیتونستم باور کنم خریم الان رو تخت بیمارستانه..بخاطر من..نقصیر منه..همش تقصیر منه. هق هق میکردم. قلبم از استرس تند تند میتپید.
دقیقه بنگچان و چانگبین وارد بيمارستان شدن. به سمت من اومدن.
بنگچان: هان لینو کجاست؟!
هان: تو-تو اتاق عمل..
چانگبین کنار من نشست و دستاش رو دور شونم انداخت.
چانگبین: هان چیزی نیست..لینو خوب میشه باشه؟
بنگچان: اره..داداش کوچولو من قویه..هیچ چیش نمیشه.
هان: ولی..اگه..اگه
چانگبین: ششش..اروم باش هان قول میدم هیچ چیش نمیشه.
بعد ۱ ساعت ، دکتر از اتاق بیزون اومد از جامون بلند شدیم و به سمتش رفتیم.
بنگچان: اقلی دکتر چی شد؟
دکتر: حالش خوبه‌..ولی ممکنه تا چند روز بیدار نشه ولی نگران نباشید بیدار میشه.
بنگچان لبخندی زد و نگاهی به هان کرد.
بنگچان: دیدی گفتم؟ لینو قویه..
خنده ای از خوشحالی کردم.
هان: اره
بنگچان: ولی فلیکس خوبه نبود..
هان: چرا؟
بنگچان: ممکن بود غش کنه..از گریه
خنده ای کردیم.
هان: اقای دکتر میتونم ببینمش؟
دکتر: اره
ادامش کامنت