من پیر شدم، دیر رسیدی، خبری نیست

من پیر شدم، دیر رسیدی، خبری نیست
مانند من آسیمه سر و دربدری نیست

بسیار برای تو نوشتم غم خود را
بسیار مرا نامه ولی نامه بری نیست

یک عمر قفس بست مسیر نفسم را
حالا که دری هست مرا بال و پری نیست

حالا که مقدر شده آرام بگیرم
سیلاب، مرا برده و ازمن اثری نیست

بگذار تبر برکمر شاخه بکوبد
حالا که بهار آمدو او را ثمری نیست

بگذار که درها همگی بسته بمانند
حالا که نگاهی نگران پشت دری نیست ...