عاشقم باش Part 40

تو نگاهش یه موج قوی از احساسات مبهم بود که نمی تونستم بفهمم چیه!
یه لحظه از اینکه انقدر بهم نزدیکه دلم ریخت و سرمو به یه طرف دیگه چرخوندم که شقیقم رو بو.سید!
انقدر گرم که حس کردم کل تنم گر گرفته!
بدنم مور مور شد و یه لرز کوچیک کردم که دستاش رد دورم بیشتر حلقه کرد و بعد زیر گوشم رو بو.سید و آروم پچ زد:

_ تو تنها کسی هستی که حاضرم تمام راز های زندگی نفرین شدم رو بهش بگم رز من!

دلم ریخت! چرا با هر کلمه ای که میگه قلبم وحشیانه شروع به تپش میکنه!
سرمو به طرفش برگردوندم و بهش نگاه کردم که خندید ولی توی چشماش غم داشت!
نمیدونم چرا ولی کلافه شدم!
بخاطر اینکه میبینم ناراحته کلافه شدم!
حس میکنم میخواد باهام حرف بزنه ولی یک چیزی مانع کارش میشه!
دستام رو دو طرف صورتش قاب کردم و به چشماش خیره شدم:

+نمیخوای بهم بگی چی انقدر ناراحتت کرده؟!
_ میخوام بگم ولی الان وقتش نیست عزیزم!
+ مطمئنی نمیخوای حرف بزنی؟! حس میکنم خیلی وقته که داره اذیتت میکنه!
_ آره این ماجرا مال خیلی وقت پیشه ولی نمیخوام الان که پیشمی حالتو خراب کنم پس بیا درموردش حرف نزنیم!
+خیلخب؛ هرموقع که فکر کردی میخوای راجبش حرف بزنی بدون همیشه برات وقت دارم!
_ مرسی که پیشمی! ( لبخند خسته )
+ این تنها کاریه که میتونم برات بکنم،نمیخوام ببینم انقدر درمونده ای مرد من!

یکم بهم خیره شد؛ انگار داشت حرفم رو تجزیه تحلیل می کرد!
یه برق خاصی توی چشمای سیاهش اومد و بعد خندید!
ایندفعه خندش از ته دلش بود و اینو خوب متوجه شدم! سرشو بهم نزدیک کرد

_یکبار دیگه بگو چی گفتی؟! ( بهم و خش دار )......