جیمین فیک زندگی پارت ۱۴#

ات
بی توجه بهشون رفتم تواتاق نشستم. ات مافیا که گریه نمیکنه تو یه مافیایی اشکال نداره که تنها باشی و دوستی نداشته باشی. صدای در اومد و جیمین اومد تو

ات: جیمین برو بیرون

جیمین: ات...

ات: برو بیرون. تنهام بزار

ویو جیمین
اصلا از ات نمیترسیدم چون میدونم با من هیچ کاری نداره. آرومم بی توجه به حرفش رفتم جلو و کنارش نشستم شروع کرد لعنت فرستادن به خودش.

ات: من چرا باید تنها باشم و دوستی نداشته باشم . همشون مافیان .

و بعدش بغض کرد و شروع کرد گریه کردن

ات: اصلا بهتون نگفتم مافیام تا مبادا ولم کنید و ازم بترسید. چرا. چرا باید آنقدر تنها باشم. دوستام ازم میترسن از خانوادم دورم و توی عمارت بزرگم تنهام...
دیگه نمیخواستم این جمله هارو بشنوم که سریع بغلش کردم که تو بغلم اروم شد.
ظاهرش خیلی ترسناکه و بی رحمه اما دل نازکی داره. سرش رو بوسیدم و نوازشش کردم.

ات: چرا چرا من اینجوریم چرا کسی...

نزاشتم حرفش تموم شه

جیمین: ات این حرف رو نزن ما دوست داریم

صدای در اومد و بچه ها اومدن

مانی اومد و ات رو بغل کرد و اهو هم نشسته بود و موهای ات رو نوازش میداد.

اهو: ات ما همه دوستت داریم

جونگکوک: آره تو جون مارو نجات دادی.

مانی: اگه رفتاری داشتیم که باعث شد اینطوری حس کنی معذرت میخوام.

ات: یه ون اماده میکنم که برید

بعد سر ات رو بوسیدن و رفتن، یه ون سیاه منتظرشان بود.

تهیونگ: هیونگ تو نمیایی؟

جیمین: اممم نه فکر میکنن می‌کنم ات نیاز داره کسی پیشش باشه

تهیونگ: باشه

مانی: جیمین هرکز شد به من زنگ بزن حتمی

جیمین: باشه

بچه ها رفتن و من رفتم اتاق ات که خوابیده بود. نزدیکش شدم. خیلی کیوت خواب بود. آخه تو به این کیوتی چطور مافیا هستی . دوست داشتم ببوسمش اما میدونستم بیدار میشه ولی نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و بوسیدمش ولی خداروشکر بیدار نشد و رفتن از پشت بغلش کردم و خوابیدیم....



میدونم خوب نشد اما امید وارم خوشتون بیاد و حمایت کنید و ببخشید اگه خیلی دیر شد داشتم ادامش رو مینوشتم و پارت بعدی رو زودتر میزارم